അല്ലാഹുവിനെ കൊണ്ട് സന്തോഷിക്കുക

അല്ലാഹുവിനെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവിനേക്കാളും അവന്റെ നിയമങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവിനേക്കാളും ഉപകാരമുള്ള മറ്റൊരു അറിവില്ല. അല്ലാഹുവിനെക്കൊണ്ടും അവന്റെ നിയമങ്ങളെക്കൊണ്ടും സന്തോഷിക്കുന്നതിനേക്കാൾ വലിയ സന്തോഷവുമില്ല. കാരണം, അല്ലാഹുവിനെ അറിയുന്നത് അവനെ ആദരിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു; അവന്റെ നിയമങ്ങൾ അറിയുന്നത് അത് അനുസരിക്കാൻ വഴിയൊരുക്കുന്നു.

അല്ലാഹുവിനെക്കൊണ്ടുള്ള സന്തോഷം മനസ്സിന് ശാന്തിയും നിർഭയത്വവും നൽകും. അവന്റെ നിയമങ്ങൾ അനുസരിക്കുന്നതിലൂടെ ലഭിക്കുന്ന സന്തോഷത്തിന് തുല്യമാവില്ല, ഒരു തടസ്സവുമില്ലാതെ ലോകത്തിലെ മുഴുവൻ സുഖങ്ങളും ഒരാൾക്ക് കിട്ടിയാൽ പോലും. ലോകസുഖങ്ങൾ ഒരിക്കലും ആർക്കും പൂർണ്ണമായി ശുദ്ധമായി കിട്ടാറില്ല; എന്തെങ്കിലും കുറവുകളോ വിഷമങ്ങളോ അതിൽ എപ്പോഴും ഉണ്ടായിരിക്കും എന്നിരിക്കെ, പിന്നെ പറയേണ്ടതുണ്ടോ!

അല്ലാഹുവിനെക്കൊണ്ടും അവനെ അനുസരിക്കുന്നതിലൂടെയും സന്തോഷിക്കുക എന്നത് വലിയൊരു പദവിയാണ്. ഇഹത്തിലും പരത്തിലും നല്ലത് വരണമെന്ന് അല്ലാഹു ഉദ്ദേശിച്ച, ഭാഗ്യം സിദ്ധിച്ച അടിമകൾക്ക് മാത്രമേ ഈ അവസ്ഥയിലെത്താൻ കഴിയൂ. അല്ലാഹുവിന്റെ രക്ഷാകർതൃത്വത്തെ ധിക്കരിക്കുന്നവരെ കാണുമ്പോൾ, അതിൽ സന്തോഷിക്കാൻ വിശ്വാസിക്ക് സാധിക്കും. അല്ലാഹുവിന് പുറമെ മറ്റുള്ളവരെ ആരാധിക്കുന്നവരെ കാണുമ്പോൾ, അല്ലാഹു മാത്രമാണ് ആരാധനയ്ക്ക് അർഹനെന്നതിലും താൻ അവനെ മാത്രമേ ആരാധിക്കുന്നുള്ളൂ എന്നതിലും അവൻ സന്തോഷിക്കും. അതുപോലെ, അല്ലാഹുവിന്റെ പേരുകളും ഗുണങ്ങളും അറിയാത്തവരെയും, അവയെ മാറ്റിമറിക്കുന്നവരെയും, അവയിൽ തെറ്റായ നിലപാടുകൾ സ്വീകരിക്കുന്നവരെയും കാണുമ്പോൾ, ആ പേരുകളിലും ഗുണങ്ങളിലും അവയെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവിലും അവൻ സന്തോഷിക്കും.

മതനിയമങ്ങളിലെ ചെറിയ കാര്യങ്ങളും വിശദാംശങ്ങളും പോലും അവൻ വലിയ സന്തോഷത്തോടെ സ്വീകരിക്കും. അത് അല്ലാഹുവിന്റെ നിയമമാണെന്ന സന്തോഷവും, മറ്റാരുടെയും നിയമങ്ങളിലൂടെയല്ലാതെ അല്ലാഹുവിന്റെ നിയമങ്ങളിലൂടെ അവനെ തൃപ്തിപ്പെടുത്താനും ആരാധിക്കാനുമുള്ള വഴി തനിക്കറിയാമെന്ന സന്തോഷവും കൊണ്ടാണത്.

ലോകത്തിലെ ഏതൊരു വലിയ ആളുടെയും കൂടെ ഇരിക്കുന്നതിലും സംസാരിക്കുന്നതിലും അനുയായികൾ സന്തോഷിക്കും. അയാളുടെ വാക്കുകളും ആംഗ്യങ്ങളും മനസ്സിലാക്കാൻ അവർ മത്സരിക്കും; അയാളെ അനുസരിക്കാനും തൃപ്തിപ്പെടുത്താനും മുന്നിട്ടിറങ്ങും. എങ്കിൽ, നമുക്ക് തന്ന വേദഗ്രന്ഥത്തിലൂടെയും, നമ്മിലേക്ക് അയച്ച പ്രവാചകനിലൂടെയും, നമുക്കായി വിശദീകരിച്ചു തന്ന നിയമങ്ങളിലൂടെയും തന്റെ ഉദ്ദേശ്യം വ്യക്തമാക്കിത്തന്ന അല്ലാഹുവിന്റെ കാര്യത്തിൽ എങ്ങനെയായിരിക്കണം?! നമ്മുടെ റബ്ബിനെക്കൊണ്ടും അവൻ വിശദീകരിച്ചു തന്ന നിയമങ്ങളെക്കൊണ്ടുമുള്ള സന്തോഷത്തേക്കാൾ ഏത് സന്തോഷവും ചെറുതാണെന്നതിൽ സംശയമില്ല:

يَٰٓأَيُّهَا ٱلنَّاسُ قَدْ جَآءَتْكُم مَّوْعِظَةٌ مِّن رَّبِّكُمْ وَشِفَآءٌ لِّمَا فِى ٱلصُّدُورِ وَهُدًى وَرَحْمَةٌ لِّلْمُؤْمِنِينَ ‎﴿٥٧﴾‏ قُلْ بِفَضْلِ ٱللَّهِ وَبِرَحْمَتِهِۦ فَبِذَٰلِكَ فَلْيَفْرَحُوا۟ هُوَ خَيْرٌ مِّمَّا يَجْمَعُونَ ‎﴿٥٨﴾

മനുഷ്യരേ, നിങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവിങ്കല്‍ നിന്നുള്ള സദുപദേശവും, മനസ്സുകളിലുള്ള രോഗത്തിന് ശമനവും നിങ്ങള്‍ക്കു വന്നുകിട്ടിയിരിക്കുന്നു. സത്യവിശ്വാസികള്‍ക്ക് മാര്‍ഗദര്‍ശനവും കാരുണ്യവും (വന്നുകിട്ടിയിരിക്കുന്നു.) പറയുക: അല്ലാഹുവിന്‍റെ അനുഗ്രഹം കൊണ്ടും കാരുണ്യം കൊണ്ടുമാണത്‌. അതുകൊണ്ട് അവര്‍ സന്തോഷിച്ചു കൊള്ളട്ടെ. അതാണ് അവര്‍ സമ്പാദിച്ചു കൂട്ടികൊണ്ടിരിക്കുന്നതിനെക്കാള്‍ ഉത്തമമായിട്ടുള്ളത്‌. (ഖു൪ആന്‍:10/57-58)

ഖുർആനിലൂടെ അല്ലാഹു നൽകിയ നേർവഴിയാണ് الفضل (അനുഗ്രഹം). ഇഹത്തിലും പരത്തിലും കാരുണ്യമായ മതനിയമങ്ങൾ പിൻപറ്റാൻ കിട്ടുന്ന ഭാഗ്യമാണ് الرحمة (കാരുണ്യം). അതിനാൽ, ആളുകൾ കൂട്ടിയിടുന്ന ഭൌതിക നേട്ടങ്ങളെക്കൊണ്ട് സന്തോഷിക്കുന്നതിനേക്കാൾ നല്ലതായി വിശ്വാസത്തെയും ഖുർആനിനെയും കൊണ്ട് സന്തോഷിക്കുന്നതിനെ അല്ലാഹു നിശ്ചയിച്ചു:

قُلْ بِفَضْلِ ٱللَّهِ وَبِرَحْمَتِهِۦ فَبِذَٰلِكَ فَلْيَفْرَحُوا۟ هُوَ خَيْرٌ مِّمَّا يَجْمَعُونَ ‎

പറയുക: അല്ലാഹുവിന്‍റെ അനുഗ്രഹം കൊണ്ടും കാരുണ്യം കൊണ്ടുമാണത്‌. അതുകൊണ്ട് അവര്‍ സന്തോഷിച്ചു കൊള്ളട്ടെ. അതാണ് അവര്‍ സമ്പാദിച്ചു കൂട്ടികൊണ്ടിരിക്കുന്നതിനെക്കാള്‍ ഉത്തമമായിട്ടുള്ളത്‌. (ഖു൪ആന്‍:10/58)

നബി ﷺ യുടെ മേൽ ഖുർആൻ ഇറങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്ന സമയത്ത്, ഇറങ്ങുന്ന ഓരോ സൂറത്ത് കൊണ്ടും അവിടുന്ന് സന്തോഷിച്ചിരുന്നു. സ്വഹാബാക്കൾ അവയിൽ സന്തോഷിക്കുകയും, പഠിക്കുകയും, അതനുസരിച്ച് പ്രവർത്തിക്കുകയും ചെയ്തു. ഇതുപോലെ തന്നെയായിരിക്കണം ഓരോ വിശ്വാസിയും; താൻ കാണാതെ പഠിക്കുന്നതോ ഓതുന്നതോ ആയ ഓരോ സൂറത്ത് കൊണ്ടും, മനസ്സിലാക്കുന്ന ഓരോ വചനം കൊണ്ടും, ചെയ്യുന്ന ഓരോ നിർബന്ധ കാര്യം കൊണ്ടും, സുന്നത്ത് കാര്യം കൊണ്ടും അവൻ സന്തോഷിക്കണം.

ഖുർആൻ ഇറങ്ങുന്നതിലും അതിലെ വചനങ്ങളിലും വിധികളിലുമുള്ള നബി ﷺ യുടെ സന്തോഷം നമുക്കൊന്ന് ചിന്തിച്ചു നോക്കാം. ഒരു സൂറത്തിനെക്കുറിച്ച് അവിടുന്ന് പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ ശ്രദ്ധിക്കുക:

لَقَدْ أُنْزِلَتْ عَلَىَّ اللَّيْلَةَ سُورَةٌ لَهِيَ أَحَبُّ إِلَىَّ مِمَّا طَلَعَتْ عَلَيْهِ الشَّمْسُ، ثُمَّ قَرَأَ ‏{‏إِنَّا فَتَحْنَا لَكَ فَتْحًا مُبِينًا‏}‏‏.‏‏‏

നിശ്ചയം, ഈ രാത്രി എനിക്ക് ഒരു സൂറത്ത് അവതരിക്കപ്പെട്ടു.അതാകട്ടെ എനിക്ക് സൂര്യനുദിച്ച ഈ ദുന്‍യാവിലെ അനുഗ്രഹങ്ങളേക്കാള്‍ ഏറ്റവും ഇഷ്ടകരമാണ്. ശേഷം നബി ﷺ (സൂറത്തുല്‍ ഫത്ഹ്) പാരായണം ചെയ്തു: {തീര്‍ച്ചയായും നിനക്ക് നാം പ്രത്യക്ഷമായ ഒരു വിജയം നല്‍കിയിരിക്കുന്നു} (ബുഖാരി:4177).

ഖുർആനിലെ ഓരോ വചനത്തിലും വിധിയിലും നബി ﷺ കണ്ടെത്തിയ ആനന്ദം ലോകത്തിലെ ഏതൊരു നേട്ടത്തേക്കാളും വലുതായിരുന്നു.

ആരെങ്കിലും സന്‍മാര്‍ഗത്തിലേക്ക് ക‌ടന്നുവന്നാല്‍ നബി ﷺ വലിയ സന്തോഷം പ്രകടിപ്പിച്ചിരുന്നു; കാരണം ഒരാൾ വിശ്വാസത്തിലേക്ക് വരുന്നത് അല്ലാഹുവിന് ഏറെ ഇഷ്ടമുള്ള കാര്യമാണ്. അല്ലാഹു ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന കാര്യത്തിൽ സന്തോഷിക്കുന്നത് യഥാർത്ഥത്തിൽ അല്ലാഹുവിനെക്കൊണ്ട് സന്തോഷിക്കുക തന്നെയാണ്. അതുപോലെ, സ്വഹാബാക്കൾ നല്ല കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യുമ്പോഴും നബി ﷺ സന്തോഷിച്ചിരുന്നു; കാരണം അല്ലാഹുവിനെ അനുസരിക്കുന്നതിലുള്ള സന്തോഷവും അല്ലാഹുവിനെക്കൊണ്ടുള്ള സന്തോഷം തന്നെയാണ്.

പട്ടിണിയിലായ മുളർ ഗോത്രക്കാരെ സ്വഹാബാക്കൾ സഹായിച്ചപ്പോൾ  നബി ﷺ സന്തോഷിച്ചതുപോലെ. ആ സന്തോഷത്തെക്കുറിച്ച് ജരീർ ബിൻ അബ്ദുല്ല رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ പറയുന്നത് ഇങ്ങനെയാണ്:

حَتَّى رَأَيْتُ وَجْهَ رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَهَلَّلُ كَأَنَّهُ مُذْهَبَةٌ

അല്ലാഹുവിന്റെ റസൂൽ ﷺ യുടെ മുഖം സ്വർണ്ണം പൂശിയതുപോലെ തിളങ്ങുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു.

حَتَّى عُرِفَ السُّرُورُ فِي وَجْهِهِ

അവിടുത്തെ മുഖത്ത് സന്തോഷം പ്രകടമായി കാണാമായിരുന്നു. (മുസ്ലിം)

കഅ്ബ് ബിൻ മാലിക് رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ വിന്റെ പശ്ചാത്താപത്തിൽ നബി ﷺ അതിയായി സന്തോഷിച്ചിരുന്നു. ആ സന്തോഷത്തെക്കുറിച്ച് കഅ്ബ് رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ തന്നെ വിവരിക്കുന്നത് ഇങ്ങനെയാണ്:

فَلَمَّا سَلَّمْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ يَبْرُقُ وَجْهُهُ مِنَ السُّرُورِ، وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا سُرَّ اسْتَنَارَ وَجْهُهُ، حَتَّى كَأَنَّهُ قِطْعَةُ قَمَرٍ، وَكُنَّا نَعْرِفُ ذَلِكَ مِنْهُ

ഞാൻ അല്ലാഹുവിന്റെ റസൂൽ ﷺ യ്ക്ക് സലാം പറഞ്ഞപ്പോൾ, സന്തോഷം കൊണ്ട് അവിടുത്തെ മുഖം തിളങ്ങുകയായിരുന്നു. അല്ലാഹുവിന്റെ റസൂൽ ﷺ സന്തോഷിച്ചാൽ അവിടുത്തെ മുഖം ഒരു ചന്ദ്രക്കഷണം പോലെ പ്രകാശിക്കുമായിരുന്നു; അവിടുത്തെ മുഖഭാവത്തിൽ നിന്ന് ഞങ്ങൾ അത് മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നു. (ബുഖാരി, മുസ്‌ലിം)

കഅ്ബ് رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ പശ്ചാത്തപിച്ചു മടങ്ങിയതിലും, അല്ലാഹു അത് സ്വീകരിച്ചതിലും നബി ﷺ ഇത്രയധികം സന്തോഷിക്കാൻ കാരണം, അല്ലാഹുവിനെ അനുസരിക്കുന്ന കാര്യങ്ങളിലും ആരാധനകളിലും വെച്ച് ഏറ്റവും വലുതാണ് തൗബ (പശ്ചാത്താപം) എന്നതുകൊണ്ടാണ്.

മരുഭൂമിയിൽ വെച്ച് ഭക്ഷണവും വെള്ളവും വെച്ചിരുന്ന തന്റെ വാഹനത്തെ കാണാതാവുകയും, ഇനി മരണം ഉറപ്പാണെന്ന് കരുതി നിരാശനായിരിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ പെട്ടെന്ന് ആ വാഹനം മുന്നിൽ തിരികെ കിട്ടുന്ന ഒരാൾക്കുണ്ടാകുന്ന സന്തോഷത്തേക്കാൾ എത്രയോ വലുതാണ് ഒരു മനുഷ്യൻ പശ്ചാത്തപിച്ചു മടങ്ങുമ്പോൾ അല്ലാഹുവിനുണ്ടാകുന്ന സന്തോഷം എന്ന് ഹദീസിൽ വന്നിട്ടുണ്ട്. അല്ലാഹു ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന കാര്യത്തിൽ സന്തോഷിക്കുക എന്നത് യഥാർത്ഥത്തിൽ അല്ലാഹുവിനെക്കൊണ്ട് സന്തോഷിക്കുക തന്നെയാണ്.

തങ്ങളുടെ നാട്ടിലേക്ക് നബി ﷺ എത്തിയപ്പോൾ അൻസാറുകൾക്കുണ്ടായ  സന്തോഷം ഒന്ന് ചിന്തിച്ചു നോക്കൂ. അവിടുത്തേക്ക് അഭയം നൽകുന്നത് വഴി ലോകം മുഴുവൻ ശത്രുക്കളാകുമെന്ന വലിയ അപകടമുണ്ടായിട്ടും, നബി ﷺ കൂടെയുണ്ടെന്ന ആനന്ദം അവരുടെ എല്ലാ ഭയത്തെയും ഇല്ലാതാക്കി; ലോകം മുഴുവൻ തങ്ങൾക്കെതിരെ യുദ്ധത്തിന് വന്നാൽ പോലും അവർക്കതൊരു വിഷയമായിരുന്നില്ല.

അൻസാറുകൾ നബി ﷺ യിൽ കണ്ടെത്തിയ സന്തോഷവും അല്ലാഹുവിനെക്കൊണ്ടുള്ള സന്തോഷം തന്നെയായിരുന്നു; കാരണം വഹ്‌യ് ലഭിച്ച നബി ﷺ അവർക്കിടയിൽ എത്തിയതോടെ നേരിട്ട് കാര്യങ്ങൾ പഠിക്കാൻ അവർക്ക് സാധിച്ചു. അവരുടെ സന്തോഷത്തെക്കുറിച്ച് ബറാഅ് ബിൻ ആസിബ് رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ വിവരിക്കുന്നത് ഇങ്ങനെയാണ്:

قَدِمَ النَّبِيُّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَمَا رَأَيْتُ أَهْلَ المَدِينَةِ فَرِحُوا بِشَيْءٍ فَرَحَهُمْ بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ,

നബി ﷺ മദീനയിൽ എത്തി. അല്ലാഹുവിന്റെ റസൂല്‍ ﷺ യെ ലഭിച്ചതിനേക്കാൾ വലിയൊരു സന്തോഷം മറ്റൊരു കാര്യത്തിലും മദീനക്കാർക്കുണ്ടായത് ഞാൻ കണ്ടിട്ടില്ല. (ബുഖാരി)

മക്ക വിജയത്തിന് ശേഷം നബി ﷺ തങ്ങളെ വിട്ട് സ്വന്തം നാട്ടുകാർക്കൊപ്പം നിൽക്കുമോ എന്ന് അൻസാറുകൾ ഭയപ്പെട്ടു. എന്നാൽ താൻ അവർക്കൊപ്പം തിരിച്ചുവരുമെന്ന് നബി ﷺ പറഞ്ഞപ്പോൾ, അവർ സന്തോഷം കൊണ്ട് കരഞ്ഞുപോയി. അപ്പോൾ നബി ﷺ അവരോട് പറഞ്ഞു:

أَفَلَا تَرْضَوْنَ يَا مَعْشَرَ الْأَنْصَارِ أَنْ يَذْهَبَ النَّاسُ بِالشَّاةِ وَالْبَعِيرِ، وَتَرْجِعُونَ بِرَسُولِ اللهِ فِي رِحَالِكُمْ؟ فَوَالَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ لَوْلَا الْهِجْرَةُ لَكُنْتُ امْرَأً مِنَ الْأَنْصَارِ، وَلَوْ سَلَكَ النَّاسُ شِعْبًا، وَسَلَكَتِ الْأَنْصَارُ شِعْبًا لَسَلَكْتُ شِعْبَ الْأَنْصَارِ، اللهُمَّ ارْحَمِ الْأَنْصَارَ، وَأَبْنَاءَ الْأَنْصَارِ، وَأَبْنَاءَ أَبْنَاءِ الْأَنْصَارِ ” قَالَ: فَبَكَى الْقَوْمُ، حَتَّى أَخْضَلُوا لِحَاهُمْ، وَقَالُوا: رَضِينَا بِرَسُولِ اللهِ قِسْمًا وَحَظًّا…”

അൻസാറുകളേ, മറ്റുള്ളവർ ആടുകളും ഒട്ടകങ്ങളുമായി മടങ്ങുമ്പോൾ, അല്ലാഹുവിന്റെ റസൂലിനെയും കൂട്ടി നിങ്ങൾ സ്വന്തം നാട്ടിലേക്ക് മടങ്ങുന്നതിൽ നിങ്ങൾ തൃപ്തരല്ലേ? മുഹമ്മദിന്റെ ആത്മാവ് ആരുടെ കയ്യിലാണോ അവൻ തന്നെയാണ് സത്യം; ഹിജ്റ ഇല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ ഞാൻ അൻസാറുകളിൽ ഒരാളാകുമായിരുന്നു. മറ്റുള്ളവർ ഒരു മലമ്പാതയിലൂടെ നീങ്ങുകയും അൻസാറുകൾ മറ്റൊരു മലമ്പാതയിലൂടെ നീങ്ങുകയും ചെയ്താൽ, ഞാൻ അൻസാറുകളുടെ മലമ്പാതയിലൂടെയായിരിക്കും നീങ്ങുക. അല്ലാഹുവേ, അൻസാറുകൾക്കും അൻസാറുകളുടെ മക്കൾക്കും അവരുടെ മക്കളുടെ മക്കൾക്കും നീ കാരുണ്യം ചൊരിയണമേ!

അപ്പോൾ താടി നനയുവോളം അവർ കരഞ്ഞു; എന്നിട്ട് അവർ പറഞ്ഞു: “ഞങ്ങളുടെ വിഹിതവും ഭാഗ്യവുമായി അല്ലാഹുവിന്റെ റസൂലിനെ ഞങ്ങൾ തൃപ്തിപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു…”

ഖുർആൻ അവതരിച്ചപ്പോൾ സ്വഹാബാക്കൾക്കുണ്ടായ സന്തോഷം കാണുക. അല്ലാഹു പറയുന്നു:

وَإِذَا مَآ أُنزِلَتْ سُورَةٌ فَمِنْهُم مَّن يَقُولُ أَيُّكُمْ زَادَتْهُ هَٰذِهِۦٓ إِيمَٰنًا ۚ فَأَمَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ فَزَادَتْهُمْ إِيمَٰنًا وَهُمْ يَسْتَبْشِرُونَ ‎

(ഖുര്‍ആനിലെ) ഏതെങ്കിലും ഒരു അദ്ധ്യായം അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടാല്‍ അവരില്‍ ചിലര്‍ പറയും: നിങ്ങളില്‍ ആര്‍ക്കാണ് ഇത് വിശ്വാസം വര്‍ദ്ധിപ്പിച്ചു തന്നത്‌? എന്നാല്‍ സത്യവിശ്വാസികള്‍ക്കാകട്ടെ, അതവരുടെ വിശ്വാസം വര്‍ദ്ധിപ്പിക്കുക തന്നെയാണ് ചെയ്തത്‌. അവര്‍ (അതില്‍) സന്തോഷം കൊള്ളുകയും ചെയ്യുന്നു. (ഖുർആൻ:9/124)

ഖുർആൻ സൂക്തങ്ങളും അവയിലുള്ള മതവിധികളും അവതരിക്കുമ്പോൾ അവർ വലിയ സന്തോഷത്തോടെയാണ് അവയെ സ്വീകരിച്ചിരുന്നത്; അവയോട് അവർക്ക് ഒരിക്കലും മടുപ്പോ ഭാരമോ തോന്നിയിരുന്നില്ല.

മറ്റൊരു വചനത്തിൽ, വേദക്കാരിൽ നിന്ന് വിശ്വസിച്ചവർക്ക് ഖുർആൻ ലഭിച്ചതിലുണ്ടായ സന്തോഷത്തെക്കുറിച്ച് അല്ലാഹു പറയുന്നുണ്ട്. തങ്ങളുടെ മുൻകാല വേദഗ്രന്ഥങ്ങളിലൂടെയും പ്രവാചകന്മാരിലൂടെയും അല്ലാഹുവിന്റെ വചനങ്ങളുടെ മഹത്വം നേരത്തെ തന്നെ മനസ്സിലാക്കിയവരായിരുന്നു അവർ. ഉദാഹരണത്തിന്, സൂറ: മർയം ഓതിക്കേട്ടപ്പോൾ ആ വചനങ്ങളിലെ ആശയങ്ങളിൽ ആകൃഷ്ടനായി ഭയഭക്തിയോടെ കരഞ്ഞ നജ്ജാശി രാജാവിന്റെ സന്തോഷവും, ഇസ്‌ലാം സ്വീകരിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ജൂതന്മാരിലെ പ്രമുഖ പണ്ഡിതനും നേതാവുമായിരുന്ന അബ്ദുല്ലാഹിബ്നു സലാമിന് ഖുർആൻ അവതരിച്ചതിലുണ്ടായ സന്തോഷവും അത്തരത്തിലുള്ളതായിരുന്നു. ഈ പണ്ഡിതന്മാരെക്കുറിച്ച് അല്ലാഹു പറയുന്നത് ഇങ്ങനെയാണ്:

وَٱلَّذِينَ ءَاتَيْنَٰهُمُ ٱلْكِتَٰبَ يَفْرَحُونَ بِمَآ أُنزِلَ إِلَيْكَ ۖ

നാം മുമ്പ് വേദഗ്രന്ഥം നല്‍കിയിട്ടുള്ളതാര്‍ക്കാണോ അവര്‍ നിങ്ങള്‍ക്ക് അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടതില്‍ (ക്വുര്‍ആനില്‍) സന്തോഷം കൊള്ളുന്നു. (ഖുർആൻ:13/36)

ഇത് അല്ലാഹുവിന്റെ വചനമാണെന്ന് അവർ തിരിച്ചറിഞ്ഞപ്പോൾ അതിൽ സന്തോഷിച്ചു; തങ്ങളുടെ സമൂഹത്തിലെ മറ്റ് പുരോഹിതന്മാരെപ്പോലെ ഖുർആനിനോടും അതിലെ ആശയങ്ങളോടും സന്തോഷിക്കുന്നതിൽ നിന്ന് അവരെ തടയുന്ന യാതൊരു അസൂയയും അവരുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.

നബി ﷺ യ്ക്ക് ഓരോ സൂറത്തും അവതരിക്കുമ്പോൾ സ്വഹാബാക്കൾ വലിയ സന്തോഷത്തിലായിരുന്നു; കാരണം അത് അല്ലാഹുവിന്റെ പക്കൽ നിന്ന് വരുന്നതാണല്ലോ. അല്ലാഹുവിനെക്കൊണ്ടുള്ള സന്തോഷത്തിന്റെ ഭാഗമാണ് അവനിൽ നിന്ന് വരുന്ന കാര്യങ്ങളിലും സന്തോഷിക്കുക എന്നത്.

വഴിതെറ്റിപ്പോയ മറ്റു സമൂഹങ്ങൾക്കൊന്നും നൽകാതെ, അല്ലാഹുവിന്റെ വചനങ്ങൾ തങ്ങൾക്ക് പ്രത്യേകമായി നൽകിയതിലും അവർ സന്തോഷിച്ചു. അല്ലാഹുവിന്റെ പ്രത്യേക കരുതലും ശ്രദ്ധയും തങ്ങൾക്കുണ്ടെന്ന ഉറപ്പും അവരെ സന്തോഷിപ്പിച്ചു; അവന്റെ കരുതലില്ലായിരുന്നുവെങ്കിൽ ഈ വചനങ്ങൾ തങ്ങൾക്ക് ലഭിക്കുമായിരുന്നില്ലല്ലോ. കൂടാതെ, ഈ വചനങ്ങൾ തങ്ങളുടെ വിശ്വാസവും അല്ലാഹുവിലേക്കുള്ള അടുപ്പവും അവനോടുള്ള വിധേയത്വവും വർദ്ധിപ്പിക്കുമെന്നതും അവരുടെ സന്തോഷത്തിന് കാരണമായി.

അല്ലാഹു അവതരിപ്പിച്ചു നൽകിയ ഒരു സൂറത്തിൽ ഇത്രയധികം സന്തോഷിച്ച ഒരു സമൂഹം, അത് പഠിക്കാനോ അതിന്റെ ആശയങ്ങൾ ചിന്തിച്ചു മനസ്സിലാക്കാനോ അതിലുള്ളത് ജീവിതത്തിൽ പകർത്താനോ മടി കാണിക്കുമെന്ന് കരുതാനാകുമോ? ഒരിക്കലുമില്ല; അവയെ അനുസരിക്കുന്നതിലും പഠിക്കുന്നതിലും പ്രവർത്തിക്കുന്നതിലുമെല്ലാം അവർ ആനന്ദം കണ്ടെത്തുക തന്നെ ചെയ്തിരുന്നു!

സ്വന്തം നാടും വീടും സമ്പത്തും വിട്ടുപോകേണ്ട ത്യാഗമായിരുന്നിട്ടും, സ്വഹാബാക്കൾക്ക് ഹിജ്റയിൽ വലിയ സന്തോഷമുണ്ടായിരുന്നു. യമനിൽ നിന്ന് മദീനയിലേക്ക് കടൽ മാർഗ്ഗം പുറപ്പെട്ട അശ്അരി ഗോത്രക്കാരുടെ കപ്പൽ അബ്സീനിയയിലാണ് എത്തിയത്. ഖൈബർ കാലത്ത് അവർ മദീനയിൽ എത്തിയപ്പോൾ, നേരത്തെ മദീനയിൽ വന്നവർ അവരോട് പറഞ്ഞു: “നബി ﷺ യോട് കൂടുതൽ അർഹതയുള്ളവർ ഞങ്ങളാണ്.” എന്നാൽ അവർക്ക് രണ്ട് ഹിജ്റകളുടെ പ്രതിഫലമുണ്ടെന്ന് നബി ﷺ വ്യക്തമാക്കി. അബൂമൂസ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ പറയുന്നു:

مَا مِنَ الدُّنْيَا شَيْءٌ هُمْ بِهِ أَفْرَحُ وَلاَ أَعْظَمُ فِي أَنْفُسِهِمْ مِمَّا قَالَ لَهُمُ النَّبِيُّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

തങ്ങളോട് നബി ﷺ പറഞ്ഞ ആ വാക്കിനേക്കാൾ വലിയൊരു സന്തോഷമോ മഹത്വമോ ഈ ലോകത്തെ മറ്റൊരു കാര്യത്തിലും അവർക്കുണ്ടായിരുന്നില്ല. (ബുഖാരി, മുസ്‌ലിം).

അല്ലാഹുവിൽ സന്തോഷം കണ്ടെത്തുന്നവർക്ക് അവന്റെ നിയമങ്ങളിലും വിധികളിലും സന്തോഷിക്കാതിരിക്കാനാവില്ല. അവയെ എതിർക്കാനോ മടുപ്പ് കാണിക്കാനോ, പഠിക്കാതെയും പ്രവർത്തിക്കാതെയും അവഗണിക്കാനോ അവർക്കാകില്ല. കാരണം, അല്ലാഹുവിലുള്ള സന്തോഷം അവൻ ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന കാര്യങ്ങളെ സന്തോഷത്തോടെ സ്വീകരിക്കാനും പഠിച്ച് ജീവിതത്തിൽ പകർത്താനും പ്രേരിപ്പിക്കും. എന്നാൽ, അല്ലാഹു നൽകിയ ഏതെങ്കിലുമൊരു നിയമത്തോട് മനസ്സിൽ അനിഷ്ടം തോന്നിയാൽ, അവനിലുള്ള ആ യഥാർത്ഥ സന്തോഷം ഹൃദയത്തിൽ നിന്ന് നഷ്ടപ്പെടും.

അല്ലാഹുവുമായുള്ള നേരിട്ടുള്ള ബന്ധമായതുകൊണ്ടാണ് നമസ്കാരം നബി ﷺ ക്ക് ആശ്വാസവും കൺകുളിർമയുമായിരുന്നത്. നമസ്കാരത്തിൽ അല്ലാഹുവുമായി തനിച്ചാകുന്നതിന്റെയും സുജൂദിൽ അടുക്കുന്നതിന്റെയും പ്രാർത്ഥിക്കുന്നതിന്റെയും മാധുര്യമാണ് അല്ലാഹുവിൽ സന്തോഷിക്കുന്നവർക്ക് ഏറ്റവും വലുത്. നമസ്കാരത്തിൽ ഭാരവും മടിയും ഭക്തിക്കുറവും അനുഭവപ്പെടുന്നവർ സ്വന്തം ഹൃദയം പരിശോധിക്കണം. അല്ലാഹുവിലുള്ള സന്തോഷം കുറഞ്ഞതുകൊണ്ടാണത്; ആ സന്തോഷം ഹൃദയത്തിൽ വർദ്ധിപ്പിച്ചാൽ നമസ്കാരവും ശരിയാകും.

നമസ്കാരം പോലെ തന്നെയാണ് മറ്റെല്ലാ ആരാധനകളും. അല്ലാഹുവിലുള്ള സന്തോഷം ഹൃദയത്തിൽ എത്രത്തോളമുണ്ടോ, അതിനനുസരിച്ച് ആരാധനകൾ എളുപ്പമാവുകയും അതിൽ സന്തോഷിക്കാൻ കഴിയുകയും ചെയ്യും.

അല്ലാഹുവിൽ സന്തോഷം കണ്ടെത്തുന്നവർ, അവന്റെ രക്ഷാകർതൃത്വത്തെക്കുറിച്ചും (റുബൂബിയ്യത്ത്) ആരാധ്യതയെക്കുറിച്ചും (ഉലൂഹിയ്യത്ത്), നാമവിശേഷണങ്ങളെയും പ്രവർത്തനങ്ങളെയും സൃഷ്ടികളിലെ അവന്റെ വിധികളെയും കുറിച്ചും ധാരാളമായി ചിന്തിക്കുന്നവരായിരിക്കും.

അതുകൊണ്ടാണ് മുൻഗാമികളായ സജ്ജനങ്ങളിൽ ചിലർ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞത്: “ഹൃദയം കൊണ്ട് നിരന്തരം ചിന്തിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നവർക്ക് അത് അല്ലാഹുവിനെക്കൊണ്ടുള്ള സന്തോഷം നേടിക്കൊടുക്കും”.

അല്ലാഹുവിൽ സന്തോഷം കണ്ടെത്തുന്നവർ അവനെ നിരന്തരം ഓർമ്മിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കും. അവന്റെ നാമങ്ങൾ ഉരുവിടുന്നതിൽ നാവുകൾ തളരുകയോ, അവനെക്കുറിച്ചുള്ള ചിന്തയിൽ നിന്ന് ഹൃദയം മാറിനിൽക്കുകയോ ഇല്ല. കാരണം, ഒരാളിൽ സന്തോഷം കണ്ടെത്തുന്നവർ അവനെക്കുറിച്ച് എപ്പോഴും പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുമല്ലോ.

ദുനിയാവിലെയും അതിലുള്ള പ്രതാപം, സമ്പത്ത്, ഇണകൾ, മക്കൾ, മറ്റു സൗകര്യങ്ങൾ എന്നിവയിലുമുള്ള സന്തോഷം പൂർണ്ണമോ നിലനിൽക്കുന്നതോ അല്ല. പ്രതാപം മാഞ്ഞുപോകാം, സമ്പത്ത് നഷ്ടപ്പെടാം, പ്രായമാകുമ്പോൾ ഇണകളുമായുള്ള ആസ്വാദനങ്ങൾക്ക് പരിമിതി വരാം, ചിലപ്പോൾ മക്കൾ മൂലം വിഷമിക്കേണ്ടി വരാം. ഒടുവിൽ ഈ സന്തോഷങ്ങളിൽ നിന്നൊക്കെ വിട്ടുപോരേണ്ടി വരികയും ചെയ്യും. അല്ലാഹുവിനെക്കൊണ്ടുള്ള സന്തോഷം ഒരാളിൽ നിന്നും ഒരിക്കലും മാഞ്ഞുപോകുന്നില്ല. ദുനിയാവിൽ അല്ലാഹുവിൽ സന്തോഷം കണ്ടെത്തുന്നവർക്ക് മരണസമയത്ത് അവനെ കണ്ടുമുട്ടുമ്പോഴും, പരലോകത്ത് അവനെ കണ്ടുമുട്ടുമ്പോഴും, സ്വർഗ്ഗത്തിൽ അവനെ ദർശിക്കുമ്പോഴുമെല്ലാം ആ സന്തോഷം നിലനിൽക്കും.

തന്നിൽ സന്തോഷിക്കുന്ന അടിമകളെ കണ്ടുമുട്ടാൻ അല്ലാഹുവും ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു. ശഹീദുകളെ കുറിച്ച് അല്ലാഹു പറയുന്നത് ഇങ്ങനെയാണ്:

فَرِحِينَ بِمَآ ءَاتَىٰهُمُ ٱللَّهُ مِن فَضْلِهِۦ

അല്ലാഹു തന്‍റെ അനുഗ്രഹത്തില്‍ നിന്ന് അവര്‍ക്കു നല്‍കിയതുകൊണ്ട് അവര്‍ സന്തുഷ്ടരായിരിക്കും. (ഖുർആൻ:3/170)

عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم: مَنْ أَحَبَّ لِقَاءَ اللَّهِ أَحَبَّ اللَّهُ لِقَاءَهُ وَمَنْ كَرِهَ لِقَاءَ اللَّهِ كَرِهَ اللَّهُ لِقَاءَهُ.

ആയിശ رضي الله عنها യിൽ നിന്ന് നിവേദനം: നബി ﷺ പറഞ്ഞു: അല്ലാഹുവിനെ കാണാന്‍ വല്ലവനും ഇഷ്ടപ്പെട്ടാല്‍ അവനെ കാണാന്‍ അല്ലാഹുവും ഇഷ്ടപ്പെടും. അല്ലാഹുവിനെ കാണാന്‍ വല്ലവനും ഇഷ്ടപ്പെടുന്നില്ലെങ്കിലോ അവനെ കാണാന്‍ അല്ലാഹുവും ഇഷ്ടപ്പെടുകയില്ല. (മുസ്ലിം: 2684)

അല്ലാഹുവിനെക്കൊണ്ടും അവനെ അനുസരിക്കുന്നതിലൂടെയും സന്തോഷം കണ്ടെത്താനുള്ള ഭാഗ്യം അല്ലാഹു നമുക്ക് നൽകുമാറാകട്ടെ. അവനുമായുള്ള ആത്മബന്ധവും സാമീപ്യവും അവനിലുള്ള സംതൃപ്തിയും കൊണ്ട് നമ്മുടെ ഹൃദയങ്ങളെ അവൻ നിറയ്ക്കുമാറാകട്ടെ. അവൻ നമ്മെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തുകയും നമ്മെക്കുറിച്ച് തൃപ്തിപ്പെടുകയും ചെയ്യുമാറാകട്ടെ.

 

 

www.kanzululoom.com

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *