മുസ്ലിം സമുദായത്തിൽ ജനിക്കുകയും ചെറുപ്പത്തിൽ മദ്രസ പഠനം പൂർത്തിയാക്കുകയും ചെയ്തിട്ടും മുതിരുമ്പോൾ പലരും ദീനിന്റെ വഴിയിൽ നിന്ന് അകന്നുപോകുന്നത് കണ്ടുവരുന്നുണ്ട്. ദീനിലാണെന്ന് പറയുന്നവരിൽതന്നെയും ഭൂരിഭാഗവും ചില ആചാരാനുഷ്ഠാനങ്ങളിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങിനിൽക്കുന്നു. അതിനപ്പുറം ജീവിതത്തിലുടനീളം ദീനിന്റെ വിധിവിലക്കുകൾ പാലിച്ച് ജീവിക്കാൻ അവര്‍ താല്പര്യം കാണിക്കുന്നില്ല.  ഇതിന്  നിരവധി കാരണങ്ങളുണ്ട്. പ്രധാനപ്പെട്ട ചില കാരണങ്ങൾ താഴെ പറയുന്നവയാണ്:

1. ഇൽമും (അറിവും) അമലും (പ്രവർത്തി) തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം

ചെറുപ്പത്തിൽ മദ്രസകളിൽ നിന്ന് ലഭിക്കുന്നത് പലപ്പോഴും അടിസ്ഥാനപരമായ വിവരങ്ങളും സൂക്തങ്ങളുടെ മനഃപാഠവുമാണ്. എന്നാൽ ആ അറിവുകൾ എന്തുകൊണ്ട് പിന്തുടരണം, അത് ജീവിതത്തിൽ എങ്ങനെ പകർത്തണം എന്ന തരത്തിലുള്ള ആഴത്തിലുള്ള ഉൾക്കാഴ്ച പലർക്കും ലഭിക്കുന്നില്ല. അറിവ് കേവലം വിവരമായി മാത്രം നിലനിൽക്കുകയും അത് ഹൃദയത്തിൽ തൊടുന്ന ബോധ്യമായി മാറാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ ജീവിതത്തിൽ അത് പ്രാവർത്തികമാക്കാൻ സാധിക്കാതെ വരുന്നു.

2. ചുറ്റുപാടുകളുടെയും കൂട്ടുകെട്ടുകളുടെയും സ്വാധീനം

മനുഷ്യന്റെ ചിന്തകളെയും പെരുമാറ്റങ്ങളെയും ഏറ്റവും കൂടുതൽ സ്വാധീനിക്കുന്നത് അവൻ ജീവിക്കുന്ന അന്തരീക്ഷമാണ്. ഭൗതിക നേട്ടങ്ങൾക്ക് മാത്രം പ്രാധാന്യം നൽകുന്ന കൂട്ടുകെട്ടുകൾ, സോഷ്യൽ മീഡിയ, ഭൗതിക സുഖങ്ങളോടുള്ള അമിതമായ ആകർഷണം എന്നിവ വ്യക്തികളെ ദീനി ചിന്തകളിൽ നിന്ന് എളുപ്പത്തിൽ അകറ്റുന്നു.

3. വ്യക്തിപരമായ അലസതയും മടിയും

ഇസ്‌ലാമിക കല്പനകൾ കൃത്യമായി പാലിക്കാൻ നിഷ്ഠയും ആത്മനിയന്ത്രണവും  ആവശ്യമാണ്. അഞ്ച് നേരത്തെ നമസ്‌കാരം, ഹലാലും ഹറാമും വേർതിരിച്ചുള്ള ജീവിതം എന്നിവ പാലിക്കാൻ സ്വന്തം നഫ്സിനോട് (മനസ്സിനോട്) പോരാടേണ്ടതുണ്ട്. ഭൗതിക സുഖങ്ങളിൽ മുഴുകുമ്പോൾ ഈ ആത്മനിയന്ത്രണം നഷ്ടപ്പെടുകയും അലസത കാരണം ദീനി കാര്യങ്ങൾ ഒഴിവാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

4. പഠനരീതിയിലെ പരിമിതികൾ

ചില സാഹചര്യങ്ങളിൽ ചെറുപ്പകാലത്തെ മതപഠനം കേവലം പരീക്ഷകൾക്കും മാർക്കിനും വേണ്ടിയുള്ളതായി മാറുന്നു. അത് കുട്ടികളിൽ അല്ലാഹുവോടുള്ള സ്നേഹവും ഭയവും വളർത്തുന്നതിന് പകരം ഒരു യാന്ത്രിക പഠനമായി മാറാൻ സാധ്യതയുണ്ട്. വലുതാകുമ്പോൾ ആ ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടാത്ത അറിവുകൾക്ക് മുന്നിൽ ഭൗതിക ലോകത്തിന്റെ സംശയങ്ങൾ വരുമ്പോൾ കൃത്യമായ മറുപടി കണ്ടെത്താൻ കഴിയാതെ അവർ തളർന്നുപോകുന്നു.

5. സംശയങ്ങളും ഭൗതികവാദ ചിന്തകളും

ആധുനിക കാലഘട്ടത്തിൽ ലിബറലിസം, ഭൗതികവാദം, ദൈവനിഷേധ ചിന്തകൾ എന്നിവ വളരെ എളുപ്പത്തിൽ മനുഷ്യരിലേക്ക് എത്തുന്നുണ്ട്. ഇസ്‌ലാമിക പ്രമാണങ്ങളെയും വിശ്വാസങ്ങളെയും കുറിച്ച് മനസ്സിൽ ഉയരുന്ന സംശയങ്ങൾക്ക് ശരിയായ രീതിയിൽ മറുപടി ലഭിക്കാതിരിക്കുമ്പോൾ ആളുകൾ പതുക്കെ മതപരമായ ചിട്ടകളിൽ നിന്ന് പിന്മാറുന്നു. (യഥാര്‍ത്ഥത്തിൽ അതിനൊന്നും മറുപടി ഇല്ലാത്തതല്ല, ആളുകൾ അത് കണ്ടെത്താത്തതാണ്)

6. അല്ലാഹുവുമായുള്ള ബന്ധത്തിലെ കുറവ്

മതം എന്നത് കേവലം ചില ആചാരങ്ങളുടെ കൂട്ടമല്ല, മറിച്ച് സൃഷ്ടാവായ അല്ലാഹുവുമായുള്ള ആത്മബന്ധമാണ്. ആ ബന്ധവും ഈമാനിന്റെ മധുരവും അനുഭവിച്ചറിയാൻ കഴിയാതെ പോകുമ്പോൾ ദീൻ ഒരു ഭാരമായി അനുഭവപ്പെടുകയും ആളുകൾ അതിൽ നിന്ന് വിട്ടുനിൽക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

7.തൗഹീദിന്റെ പഠനം അവഗണിക്കപ്പെടുന്നു

കുട്ടികളെ ചെറുപ്പത്തിൽത്തന്നെ ‘തൗഹീദ്’ (അല്ലാഹുവിന്റെ ഏകത്വം) ശരിയായ അർത്ഥത്തിലും ആശയത്തിലും പഠിപ്പിക്കാത്തതാണ് അവർ മുതിരുമ്പോൾ ദീനിൽ നിന്ന് അകന്നുപോകാനുള്ള ഏറ്റവും വലിയ കാരണം. മദ്രസകളിൽ പോലും തൗഹീദിന്റെ പഠനം അവഗണിക്കപ്പെടുന്നു.

ഒരു കെട്ടിടത്തിന്റെ അടിത്തറ എത്രത്തോളം ശക്തമാണോ അത്രത്തോളം ആ കെട്ടിടം ഉറച്ചുനിൽക്കും. ഇസ്‌ലാമിന്റെ അടിത്തറ തൗഹീദാണ്. കുട്ടികൾക്ക് അല്ലാഹുവിനെക്കുറിച്ചുള്ള ശരിയായ അറിവ് (അവന്റെ നാമങ്ങൾ, വിശേഷണങ്ങൾ, അവന്റെ കാരുണ്യം, അവന്റെ ഗാംഭീര്യം തുടങ്ങി ….) ലഭിക്കാതെ പോയാൽ, അവർക്ക് അല്ലാഹുവോട് സ്നേഹമോ ഭയമോ തോന്നില്ല. അല്ലാഹുവിനെക്കുറിച്ച് ശരിയായ അറിവില്ലെങ്കിൽ, അവർ ചെയ്യുന്ന നമസ്‌കാരവും മറ്റ് ഇബാദത്തുകളും കേവലം ഒരു ചടങ്ങായി മാത്രമായി മാറും.

പലപ്പോഴും കുട്ടികളെ പഠിപ്പിക്കുന്നത് “ഇത് ഹലാലാണ്, ഇത് ഹറാമാണ്, ഇത് ചെയ്താൽ നരകത്തിൽ പോകും” എന്ന രൂപത്തിലുള്ള നിയമങ്ങളാണ്. എന്നാൽ ‘ആരെയാണ് അനുസരിക്കേണ്ടത്’, ‘എന്തുകൊണ്ട് അനുസരിക്കണം’ എന്ന ചോദ്യത്തിനുള്ള ഉത്തരം തൗഹീദിലാണ് ഉള്ളത്. അല്ലാഹുവിനെ സ്നേഹിക്കാനും അവന്റെ പരമാധികാരം അംഗീകരിക്കാനും പഠിക്കുമ്പോൾ മാത്രമാണ് ഒരു വ്യക്തി സ്വമേധയാ ദീൻ അനുസരിക്കാൻ തയ്യാറാകുന്നത്.

തൗഹീദ് ഹൃദയത്തിൽ ഉറച്ച ഒരു കുട്ടിക്കേ മുതിരുമ്പോൾ ചുറ്റുപാടുകളിൽ നിന്നുള്ള തിന്മകളെയും, സംശയങ്ങളെയും, ഭൗതിക ആഗ്രഹങ്ങളെയും ചെറുത്തുതോൽപ്പിക്കാൻ സാധിക്കൂ. അല്ലാഹു കാണുന്നുണ്ട്, അല്ലാഹുവിലാണ് പ്രതീക്ഷ, അല്ലാഹുവിലാണ് ഭരമേൽപ്പിക്കേണ്ടത് എന്ന ചിന്ത ഹൃദയത്തിൽ ഉണ്ടെങ്കിലേ ആധുനിക കാലത്തെ നിരീശ്വരത്വത്തിൽ നിന്നും ലിബറൽ ചിന്തകളിൽ നിന്നും ഈമാൻ സംരക്ഷിക്കാൻ കഴിയൂ.

.പ്രവാചകൻ ﷺ മക്കയിലെ 13 വർഷക്കാലം സ്വഹാബികൾക്ക് പ്രധാനമായും പഠിപ്പിച്ചു കൊടുത്തത് തൗഹീദും ഈമാനുമായിരുന്നു. ഹൃദയങ്ങളിൽ തൗഹീദ് ഉറച്ച ശേഷമാണ് മദീനയിൽ വെച്ച് മദ്യപാനം നിരോധിക്കുന്നതും നമസ്കാരവും ഹിജാബും നിർബന്ധമാക്കുന്നതുമായ നിയമങ്ങൾ അവതരിക്കുന്നത്. അടിത്തറ ഉറച്ചതുകൊണ്ടുതന്നെ സ്വഹാബികൾക്ക് അത് ഉടനടി ജീവിതത്തിൽ പകർത്താൻ കഴിഞ്ഞു.

ഈ കാരണങ്ങളാൽ ധാരാളം ആളുകൾ ദീനിനോട് താല്പര്യം കാണിക്കുന്നില്ല. ദീനിന്റെ നിയമങ്ങൾ പാലിക്കുന്നില്ല, അനിസ്ലാമിക ആചാരങ്ങളിൽ കൂപ്പുകുത്തുന്നു.  എന്താണ് പരിഹാരം? ആളുകളെ എങ്ങനെ നന്നാക്കാൻ കഴിയും?

ജനങ്ങളെ ദീനിലേക്ക് തിരികെ കൊണ്ടുവരാൻ ചില പരിഹാരമാർഗ്ഗങ്ങളുണ്ട്. അതിലേക്ക് അവരെ വിളിക്കണം. ആളുകളെ പെട്ടെന്ന് കുറ്റപ്പെടുത്തുകയോ വിധി എഴുതുകയോ ചെയ്യുന്നതിന് പകരം  കാരുണ്യത്തോടെ  കാര്യം മനസ്സിലാക്കിക്കൊടുക്കുക.

ٱدْعُ إِلَىٰ سَبِيلِ رَبِّكَ بِٱلْحِكْمَةِ وَٱلْمَوْعِظَةِ ٱلْحَسَنَةِ ۖ وَجَٰدِلْهُم بِٱلَّتِى هِىَ أَحْسَنُ ۚ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ بِمَن ضَلَّ عَن سَبِيلِهِۦ ۖ وَهُوَ أَعْلَمُ بِٱلْمُهْتَدِينَ

യുക്തിദീക്ഷയോടു കൂടിയും, സദുപദേശം മുഖേനയും നിന്‍റെ രക്ഷിതാവിന്‍റെ മാര്‍ഗത്തിലേക്ക് നീ ക്ഷണിച്ച് കൊള്ളുക. ഏറ്റവും നല്ല രീതിയില്‍ അവരുമായി വാദപ്രതിവാദം നടത്തുകയും ചെയ്യുക. തീര്‍ച്ചയായും നിന്‍റെ രക്ഷിതാവ് തന്‍റെ മാര്‍ഗം വിട്ട് പിഴച്ച് പോയവരെപ്പറ്റി നല്ലവണ്ണം അറിയുന്നവനത്രെ. സന്‍മാര്‍ഗം പ്രാപിച്ചവരെപ്പറ്റിയും നല്ലവണ്ണം അറിയുന്നവനത്രെ. (ഖുർആൻ:16/125)

തൗഹീദിലേക്കും രിസാലത്തിലേക്കും ആഖിറത്തിലേക്കുമാണ് വിളിക്കേണ്ടത്.

നിയമങ്ങൾ (ഹലാൽ /ഹറാം) മാത്രം പറയുന്നതിനപ്പുറം, അല്ലാഹുവിനെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവും പരലോക ചിന്തയും ഹൃദയങ്ങളിലേക്ക് പകര്‍ന്നുകൊടുക്കണം. അല്ലാഹുവോട് ഭയവും സ്നേഹവും ഹൃദയത്തിൽ വരുമ്പോൾ മാത്രമാണ് ആളുകൾ അനിസ്ലാമിക ആചാരങ്ങളും തിന്മകളും സ്വയം ഉപേക്ഷിക്കാൻ തയ്യാറാകുന്നതും ഇബാദത്തുകളിൽ താല്പര്യം കാണിക്കുന്നതും. അതിനാൽ അവരെ തൗഹീദിലേക്ക് തിരിച്ചുവിളിക്കുക. പ്രപഞ്ചത്തെയും അതിലെ സകലതിനെയും സൃഷ്ടിച്ച ഏകനായ അല്ലാഹു മാത്രമാണ് നമ്മുടെ റബ്ബ്. അവനാണ് നമുക്ക് ഭക്ഷണവും ആരോഗ്യവും സംരക്ഷണവും തരുന്നത്. അവനോട് നമുക്ക് ബാധ്യതകളുണ്ട്.

ആഖിറത്തിലുള്ള (പരലോകത്തിലുള്ള) വിശ്വാസമാണ് ജീവിതത്തിന് ലക്ഷ്യബോധം നൽകുന്നത്. അത് ഒരു മനുഷ്യന്റെ ഹൃദയത്തിൽ കടന്നുകൂടിയാൽ അവൻ വിജയിച്ചു. മരണം കൊണ്ട് എല്ലാം അവസാനിക്കുന്നില്ലെന്നും, ഇവിടുത്തെ ഓരോ വാക്കിനും പ്രവൃത്തിക്കും അല്ലാഹുവിന്റെ മുന്നിൽ മറുപടി പറയേണ്ടി വരുമെന്നും ഉറച്ചു വിശ്വസിക്കുന്ന ഒരാൾക്ക് ഒരിക്കലും അലസമായി ജീവിക്കാൻ സാധിക്കില്ല. അവൻ തന്റെ സമയവും ആയുസ്സും അല്ലാഹുവിന് തൃപ്തികരമായ വഴിയിൽ മാത്രം ചെലവഴിക്കും.

ഭൗതിക നിയമങ്ങളോ നിയമപാലകരോ കാണാത്ത സ്ഥലത്തും തെറ്റ് ചെയ്യാതിരിക്കാൻ മനുഷ്യനെ പ്രാപ്തനാക്കുന്നത് “അല്ലാഹു എന്നെ വിചാരണ ചെയ്യും” എന്ന പരലോക ബോധമാണ്. ഈ വിശ്വാസം ഹൃദയത്തിൽ ഉള്ളയാൾ അനിസ്ലാമിക ആചാരങ്ങളിൽ നിന്നോ ഹറാമുകളിൽ നിന്നോ സ്വയം വിട്ടുനിൽക്കും. അവൻ ആരോടും അനീതി കാണിക്കുകയോ കുഴപ്പങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുകയോ ഇല്ല.

പരലോകത്തെ പ്രതിഫലം മാത്രം ആഗ്രഹിച്ച് കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുമ്പോൾ അതിൽ ദുനിയാവായ കാണിക്കലോ അഹങ്കാരമോ വരില്ല. അഞ്ചുനേരത്തെ നമസ്കാരവും മറ്റ് കല്പനകളും ഭാരമല്ല, മറിച്ച് പരലോകത്തേക്കുള്ള പാഥേയമാണെന്ന് അവൻ തിരിച്ചറിയും. സൂറ: ബഖറയുടെ തുടക്കത്തിൽ തന്നെ വിജയത്തിന്റെ അടയാളമായി അല്ലാഹു എടുത്തുപറഞ്ഞത് പരലോകത്തിലുള്ള വിശ്വാസത്തെയാണ്:

…. وَبِٱلْـَٔاخِرَةِ هُمْ يُوقِنُونَ ‎﴿٤﴾‏ أُو۟لَٰٓئِكَ عَلَىٰ هُدًى مِّن رَّبِّهِمْ ۖ وَأُو۟لَٰٓئِكَ هُمُ ٱلْمُفْلِحُونَ ‎﴿٥﴾‏

…. പരലോകത്തില്‍ ദൃഢമായി വിശ്വസിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവരത്രെ അവര്‍ (സൂക്ഷ്മത പാലിക്കുന്നവര്‍). അവരുടെ നാഥന്‍ കാണിച്ച നേര്‍വഴിയിലാകുന്നു അവര്‍. അവര്‍ തന്നെയാകുന്നു സാക്ഷാല്‍ വിജയികള്‍. (ഖുർആൻ:2/4-5)

പരലോക വിശ്വാസം ഭൗതികമായ ആഗ്രഹങ്ങളെക്കാൾ പരലോകത്തെ ശാശ്വത വിജയത്തിന് മുൻഗണന നൽകാൻ മനുഷ്യനെ പഠിപ്പിക്കുന്നു. ആ ബോധം വന്നാൽ വ്യക്തിയും കുടുംബവും സമൂഹവും ഒരുപോലെ നന്നാകും.

തൗഹീദും ആഖിറത്തും ചേരുമ്പോഴാണ് ഈമാനിന്റെ യഥാർത്ഥ മധുരം  ഒരു വിശ്വാസി അനുഭവിച്ചറിയുന്നത്. അല്ലാഹു മാത്രമാണ് തന്റെ റബ്ബ് എന്നും, അവൻ മാത്രമാണ് ആരാധനകൾക്ക് അർഹൻ എന്നും, അവന്റെ മുന്നിലാണ് താൻ മടങ്ങിച്ചെല്ലേണ്ടത് എന്നും ഒരു മനുഷ്യൻ ഹൃദയം കൊണ്ട് തിരിച്ചറിയുന്ന നിമിഷം അവന്റെ ജീവിതം തന്നെ മാറിമറിയുന്നു. തൗഹീദെന്ന അസ്ഥിവാരത്തിൽ പരലോക ചിന്തയെന്ന മേൽക്കൂര പണിയുമ്പോൾ മാത്രമാണ് ഒരു മനുഷ്യന് ദീൻ ഭാരമല്ല, മറിച്ച് ഏറ്റവും വലിയ അനുഗ്രഹമാണെന്ന് ബോധ്യപ്പെടുന്നത്.

തൗഹീദ് ജീവിതത്തിന്റെ അടിത്തറയും, ആഖിറത്ത് നമ്മുടെ ലക്ഷ്യവുമാണെങ്കിൽ , അതിലേക്ക് നമ്മെ സുരക്ഷിതമായി എത്തിക്കുന്ന വഴിയും വാഹനവുമാണ് സുന്നത്ത്. എത്ര നല്ല ലക്ഷ്യവും ഉറപ്പുള്ള അടിത്തറയും ഉണ്ടെങ്കിലും ശരിയായ വഴിയിലൂടെ യാത്ര ചെയ്തില്ലെങ്കിൽ ലക്ഷ്യസ്ഥാനത്ത് എത്തില്ല. പ്രവാചകന്റെ സുന്നത്താണ് പരലോക വിജയത്തിലേക്ക് നമ്മെ തെറ്റുകളില്ലാതെ കൃത്യമായി വഴിനടത്തുന്ന പ്രകാശം. ഈ ലളിതമായ തിരിച്ചറിവ് മനസ്സിൽ തട്ടുമ്പോഴാണ് ഒരു മനുഷ്യൻ ദീനിന്റെ പൂർണ്ണതയിലേക്ക് എത്തുന്നത്.

അല്ലാഹു നമുക്കും നമ്മുടെ കുടുംബത്തിനും സമൂഹത്തിനും ഈ തൗഹീദിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കാനും, പ്രവാചക സുന്നത്ത് ജീവിതത്തിൽ പകർത്തി പരലോക വിജയം നേടാനും തൗഫീഖ് നൽകട്ടെ! ആമീൻ.

 

 

www.kanzululoom.com