الٓمٓ ‎﴿١﴾‏ ذَٰلِكَ ٱلْكِتَٰبُ لَا رَيْبَ ۛ فِيهِ ۛ هُدًى لِّلْمُتَّقِينَ ‎﴿٢﴾‏ ٱلَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِٱلْغَيْبِ وَيُقِيمُونَ ٱلصَّلَوٰةَ وَمِمَّا رَزَقْنَٰهُمْ يُنفِقُونَ ‎﴿٣﴾‏ وَٱلَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِمَآ أُنزِلَ إِلَيْكَ وَمَآ أُنزِلَ مِن قَبْلِكَ وَبِٱلْـَٔاخِرَةِ هُمْ يُوقِنُونَ ‎﴿٤﴾‏ أُو۟لَٰٓئِكَ عَلَىٰ هُدًى مِّن رَّبِّهِمْ ۖ وَأُو۟لَٰٓئِكَ هُمُ ٱلْمُفْلِحُونَ ‎﴿٥﴾‏

അലിഫ്-ലാം-മീം. ഇതാകുന്നു ഗ്രന്ഥം, അതില്‍ സംശയമേ ഇല്ല, സൂക്ഷ്മത പാലിക്കുന്നവര്‍ക്ക് മാര്‍ഗദര്‍ശനമത്രെ അത്.(അതായത്) അദൃശ്യ കാര്യങ്ങളില്‍ വിശ്വസിക്കുകയും, നമസ്‌കാരം മുറപ്രകാരം നി൪വ്വഹിക്കുകയും നാം നല്‍കിയ സമ്പത്തില്‍നിന്ന് ചിലവഴിക്കുകയും ,. (നബിയേ) താങ്കള്‍ക്ക് ഇറക്കപ്പെട്ടതിലും, താങ്കളുടെ മുന്‍ഗാമികള്‍ക്ക് ഇറക്കപ്പെട്ടതിലും വിശ്വസിക്കുകയും പരലോകത്തില്‍ ദൃഢമായി വിശ്വസിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവരത്രേ അവ൪ [സുക്ഷ്മത പാലിക്കുന്നവര്‍]. അക്കൂട്ടര്‍, തങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവിങ്കല്‍നിന്നുള്ള സന്മാര്‍ഗത്തിലാകുന്നു. അവര്‍ തന്നെയാണ് വിജയികളും (ഖു൪ആന്‍: 2/ 1-5)

തഖ്‌വയുള്ളവരാണ് (മുത്തഖീങ്ങളാണ്) വിശുദ്ധ ഖുർആൻ കൊണ്ട് നേട്ടമുണ്ടാക്കുന്നവരും നേർമാർഗ്ഗം പ്രാപിക്കുന്നവരും എന്ന് പ്രസ്താവിച്ച ശേഷം, ഈ മുത്തഖീങ്ങളുടെ ഗുണഗണങ്ങൾ അല്ലാഹു നമുക്ക് വിവരിച്ചുതരികയാണ് ചെയ്യുന്നത്. അവരുടെ അഞ്ച് വിശേഷണങ്ങൾ അല്ലാഹു പരാമർശിക്കുന്നു:

ഒന്ന്: അദൃശ്യ കാര്യങ്ങളിലുള്ള (ഗൈബ്) വിശ്വാസം. അതായത്: അല്ലാഹു തന്നെയെക്കുറിച്ചും, തന്റെ മലക്കുകളെക്കുറിച്ചും, വേദഗ്രന്ഥങ്ങളെക്കുറിച്ചും, പ്രവാചകന്മാരെക്കുറിച്ചും, അന്ത്യനാളിനെക്കുറിച്ചും, നന്മയും തിന്മയുമായ ഖദ്‌റിനെ (വിധി) കുറിച്ചും, അല്ലാഹു അറിയിച്ചു തന്ന മറ്റു അദൃശ്യ വിഷയങ്ങളെക്കുറിച്ചും അവൻ വിവരിച്ചു തന്ന കാര്യങ്ങളിൽ ഉറച്ചു വിശ്വസിക്കുകയും അംഗീകരിക്കുകയും ചെയ്യുക എന്നതാണ്.

രണ്ട്: നമസ്കാരം ഇഖാമത്ത് ചെയ്യൽ. അതായത്: നബി ﷺ കാണിച്ചുതന്നതുപോലെ, കൃത്യവും നേരായതുമായ രീതിയിൽ അവർ നമസ്‌കാരം നിർവ്വഹിക്കുന്നു. അതിൽ നിർബന്ധ നമസ്‌കാരങ്ങളും ഐച്ഛിക നമസ്‌കാരങ്ങളും ഒരുപോലെ ഉൾപ്പെടുന്നു.

മൂന്ന്: അല്ലാഹു നൽകിയതിൽ നിന്ന് ചെലവഴിക്കൽ. അതായത്: നാം അവർക്ക് നൽകിയിട്ടുള്ള സമ്പത്തിൽ നിന്ന് അവർ പുറത്തെടുക്കുന്നു.

നാല്: അവതരിക്കപ്പെട്ട മുഴുവൻ വേദഗ്രന്ഥങ്ങളിലും അവർ വിശ്വസിക്കുന്നു. അവതരണത്തിൽ സമയബന്ധിതമായി ഏറ്റവും അവസാനത്തേതാണെങ്കിലും, ഖുർആൻ കൊണ്ടാണ് ഇവിടെ ആരംഭിച്ചിരിക്കുന്നത്; കാരണം, അത് മുൻകാല ഗ്രന്ഥങ്ങളുടെ മേൽ മേൽനോട്ടം വഹിക്കുന്നതും, അവയെ മൻസൂഖാക്കുന്നതുമാണ് (നിയമങ്ങൾ റദ്ദാക്കുന്നത്). മുമ്പ് അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടവ എന്നത് കൊണ്ട് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത് തൗറാത്ത്, ഇൻജീൽ, സബൂർ, ഇബ്‌റാഹീം عليه السلام യുടേയും മൂസാ عليه السلام യുടേയും ഏടുകൾ മുതലായവയാണ്.

അഞ്ച്: പരലോകത്തിലുള്ള ഉറച്ച വിശ്വാസം. അതുകൊണ്ട് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത് മരണശേഷമുള്ള ഉയിർത്തെഴുന്നേൽപ്പും, അന്ത്യനാളിൽ സംഭവിക്കാനിരിക്കുന്ന പ്രതിഫലം, ശിക്ഷ തുടങ്ങിയ തുടർന്നുള്ള കാര്യങ്ങളുമാണ്.

‘അദൃശ്യ കാര്യങ്ങളിലുള്ള വിശ്വാസത്തിൽ’ പരലോക വിശ്വാസവും ഉൾപ്പെടുന്നുണ്ടെങ്കിലും, അതിന്റെ പ്രാധാന്യം കാരണമാണ് അതിനെക്കുറിച്ച് പ്രത്യേകം എടുത്തുപറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്. കാരണം, പരലോകത്തിലുള്ള ഉറച്ച വിശ്വാസമാണ് കൽപ്പിക്കപ്പെട്ട കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യാനും, വിരോധിക്കപ്പെട്ട കാര്യങ്ങൾ ഉപേക്ഷിക്കാനും മനുഷ്യനെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നത്. ‘ഈഖാൻ’ (الإيقان) എന്നാൽ യാതൊരുവിധ സംശയവും കടന്നുവരാത്തവിധമുള്ള ഉറച്ച വിശ്വാസമാണ്.

 {أُولَئِكَ} (അക്കൂട്ടർ): മുൻപ് വിവരിച്ച അഞ്ച് സവിശേഷതകൾ സമ്മേളിച്ച വിശ്വാസികളിലേക്കാണ് ഇവിടെ സൂചന നൽകുന്നത്. അവരുടെ ഉന്നതമായ പദവിയെ വ്യക്തമാക്കാനാണ് ‘അകലെയുള്ളവരെ’ സൂചിപ്പിക്കുന്ന വാക്ക് ഇവിടെ ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നത്.

{عَلَى هُدًى} (നേർമാർഗ്ഗത്തിലാണ്): അതായത് അറിവിലും  അല്ലാഹുവിന്റെ തൗഫീഖിലുമാണ് അവർ നിലകൊള്ളുന്നത്. ഇവിടെയുള്ള عَلَى (മീതെ) എന്ന പദം മേൽക്കോയ്മയെയും ഉന്നതിയെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. അവർ ഈ നേർമാർഗ്ഗത്തിന് മീതെ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നുവെന്നും വ്യക്തവും പ്രകാശപൂർണ്ണവുമായ ഒരു പാതയിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുന്നുവെന്നും ഇത് വ്യക്തമാക്കുന്നു; അതിനാൽത്തന്നെ അവർക്ക് യാതൊരു സംശയവുമില്ല.

അവരുടെ മുന്നിൽ വഴികാട്ടുന്ന ഒരു ദീപം തെളിഞ്ഞുനിൽക്കുന്നത് പോലെ അവർ സൽക്കർമ്മങ്ങളിലേക്ക് മുന്നേറുന്നത് നിങ്ങൾക്ക് കാണാം. ഉദാഹരണത്തിന്, അല്ലാഹുവിന്റെ ശരീഅത്തിന്റെ രഹസ്യങ്ങളിലേക്കും അതിലെ യുക്തികളിലേക്കും നോക്കുമ്പോൾ, സാധാരണ മനുഷ്യർക്ക് മനസ്സിലാകാത്ത കാര്യങ്ങൾ അവർക്ക് മനസ്സിലാകുന്നു. അതുപോലെ, ഖളാഅ്-ഖദ്ർ വീക്ഷിക്കുമ്പോൾ, തങ്ങൾക്ക് എന്തെങ്കിലും ഉപദ്രവമോ വിഷമമോ സംഭവിച്ചാൽ പോലും അത് തങ്ങളുടെ നന്മയ്ക്കാണെന്ന് അവർ കാണുന്നു; കാരണം അല്ലാഹു അവർക്ക് പാത പ്രകാശപൂർണ്ണമാക്കി നൽകിയിരിക്കുന്നു.

അതുകൊണ്ട് അവർ തങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവിൽ നിന്നുള്ള നേർമാർഗ്ഗത്തിലാണ്. നാശത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കുന്ന ഒരു വാഹനം പോലെ, അല്ലെങ്കിൽ മുങ്ങിമരണത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കുന്ന ഒരു കപ്പൽ പോലെയാണ് അവരെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ഈ നേർമാർഗ്ഗം. അവർ നേർമാർഗ്ഗത്തിൽ പൂർണ്ണമായി ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നവരാണ്.

{مِنْ رَبِّهِمْ} (തങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവിൽ നിന്നുള്ള): അതായത് അവരെ പടക്കുകയും അവരുടെ കാര്യങ്ങൾ നിയന്ത്രിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവനിൽ നിന്നുള്ളത്. ഇവിടുത്തെ ‘റബ്ബ്’ (രക്ഷിതാവ്) എന്ന വിശേഷണം പ്രത്യേകമായ ഒന്നാണ് (الربوبية الخاصة); ഇഹലോകത്തെയും പരലോകത്തെയും സൗഭാഗ്യം അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന പ്രത്യേകമായ പരിപാലനവും വഴികാട്ടലും ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു.

ഈ വചനങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള പ്രധാന ഗുണപാഠങ്ങൾ

1. മുത്തഖീങ്ങളുടെ വിശേഷണങ്ങളിൽ പ്രധാനം അദൃശ്യ കാര്യങ്ങളിലുള്ള വിശ്വാസമാണ് . കാരണം, കണ്ടറിയുന്നതും ഇന്ദ്രിയങ്ങളാൽ തൊട്ടറിയുന്നതുമായ കാര്യങ്ങളിലുള്ള വിശ്വാസം (യഥാർത്ഥത്തിൽ അറിവ് എന്നല്ലാതെ) സാങ്കേതികമായി ‘ഈമാൻ’ ആയി ഗണിക്കപ്പെടുന്നില്ല; എന്തെന്നാൽ കണ്ണുകൊണ്ട് കാണുന്നതിനെയും അനുഭവിച്ചറിയുന്നതിനെയും നിഷേധിക്കാൻ ആർക്കും സാധ്യമല്ല തന്നെ.

2.മുത്തഖീങ്ങളുടെ വിശേഷണങ്ങളിൽ ഒന്ന് നമസ്‌കാരം കൃത്യമായി നിർവ്വഹിക്കുക  എന്നതാണ്; അത് ഫർളും സുന്നത്തുമായ എല്ലാ നമസ്‌കാരങ്ങളെയും പൊതുവായി ഉൾക്കൊള്ളുന്നു. നമസ്‌കാരം കൃത്യമായി നിർവ്വഹിക്കുക എന്നാൽ അതിലെ ഖുശൂഅ്, നിറുത്തം, ഇരുത്തം, റുകൂഅ്, സുജൂദ് തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങളിലെല്ലാം ആവശ്യമായ രീതിയിൽ അത് കൃത്യമായി നിർവ്വഹിക്കലാണ്.

3.മുത്തഖീങ്ങളുടെ വിശേഷണങ്ങളിൽ ഒന്ന് അല്ലാഹു തങ്ങൾക്ക് നൽകിയ വിഭവങ്ങളിൽ നിന്ന് ചെലവഴിക്കുക എന്നതാണ്. ഇത് സകാത്ത് പോലുള്ള നിർബന്ധമായ ചെലവഴിക്കലുകളെയും, സ്വദഖകൾ പോലുള്ള ഐച്ഛികമായ ചെലവഴിക്കലുകളെയും , മറ്റു നന്മയുടെ മാർഗ്ഗങ്ങളിലുള്ള ചെലവഴിക്കലുകളെയും ഉൾക്കൊള്ളുന്നു.

4.അക്രമത്തിലൂടെയോ മോഷണത്തിലൂടെയോ കൈക്കലാക്കിയ  സമ്പത്തിൽ നിന്നുള്ള ദാനധർമ്മം അസാധുവും അസ്വീകാര്യവുമാണ്; കാരണം അല്ലാഹു പറഞ്ഞത് {നാം നല്‍കിയ സമ്പത്തില്‍ നിന്ന് ചെലവഴിക്കുക} എന്നാണ്. അക്രമത്തിലൂടെ അപഹരിച്ചവൻ  താൻ ദാനം ചെയ്ത സമ്പത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ ഉടമസ്ഥനല്ല; അതിനാൽത്തന്നെ അവന്റെ ദാനം സ്വീകരിക്കപ്പെടുകയുമില്ല.

5.സകാത്ത് അല്ലാത്ത മറ്റു ദാനധർമ്മങ്ങൾക്ക് നിശ്ചിത അളവോ തോതോ വേണമെന്ന് വ്യവസ്ഥയില്ല; കാരണം ഖുർആൻ വചനം പൊതുവായ അർത്ഥത്തിലാണ് വന്നിരിക്കുന്നത്.

ഒരാൾക്ക് തന്റെ സമ്പത്ത് മുഴുവൻ നന്മയുടെ വഴികളിൽ ചെലവഴിക്കാൻ അനുവാദമുണ്ട്; അബൂബക്കർ (റ) തന്റെ സമ്പത്ത് മുഴുവൻ ദാനം ചെയ്തതുപോലെ. എന്നാൽ കുടുംബത്തിന്റെ ചെലവ് വഹിക്കുക തുടങ്ങിയ നിർബന്ധമായ ബാധ്യതകൾ ഒഴിവാക്കാൻ ഇത് കാരണമാകരുത് എന്ന നിബന്ധനയ്ക്ക് വിധേയമായാണ് ഇത് അനുവദിക്കപ്പെടുന്നത്. ഇനി സമ്പത്ത് മുഴുവൻ ദാനം ചെയ്യുന്നത് ഇത്തരം നിർബന്ധ ബാധ്യതകൾ ഇല്ലാതാകാൻ കാരണമാകുമെങ്കിൽ, ഐച്ഛികമായ കാര്യത്തേക്കാൾ  നിർബന്ധമായ കാര്യത്തിനാണ് മുൻഗണന നൽകേണ്ടത്.

6.പിശുക്കിനെ അധിക്ഷേപിക്കൽ. അല്ലാഹു തങ്ങൾക്ക് നൽകിയതിൽ നിന്ന് ചെലവഴിക്കുന്നവരെ പുകഴ്ത്തിപ്പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു; അതുകൊണ്ട് തന്നെ ചെലവഴിക്കൽ ഇല്ലെങ്കിൽ അവിടെ പ്രശംസയുമില്ല. പിശുക്ക് എന്നത് നിന്ദ്യമായ ഒരു സ്വഭാവഗുണമാണ്; ഖുർആനിലെ നിരവധി വചനങ്ങളിലൂടെ അല്ലാഹു അതിനെക്കുറിച്ച് താക്കീത് നൽകിയിട്ടുണ്ട്.

ഈ ചെലവഴിക്കൽ എവിടെയാണ് നടത്തേണ്ടത് എന്നതിന്റെ വിനിയോഗ മേഖലകളെക്കുറിച്ച് അല്ലാഹു ഈ ആയത്തിൽ എടുത്തുപറഞ്ഞിട്ടില്ല. എങ്കിലും, പ്രശംസനീയമായ ചെലവഴിക്കൽ എന്നത് അമിതവ്യയമോ പിശുക്കോ ഇല്ലാതെ അല്ലാഹുവിന്റെ മാർഗ്ഗത്തിൽ ആയിരിക്കണം എന്ന് മറ്റു ആയത്തുകളിലൂടെ അവൻ വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുണ്ട്; ഇബാദുറഹ്മാന്റെ ഗുണം വിവരിച്ചുകൊണ്ട് അല്ലാഹു  പറഞ്ഞതുപോലെ:

وَٱلَّذِينَ إِذَآ أَنفَقُوا۟ لَمْ يُسْرِفُوا۟ وَلَمْ يَقْتُرُوا۟ وَكَانَ بَيْنَ ذَٰلِكَ قَوَامًا

ചെലവുചെയ്യുകയാണെങ്കില്‍ അമിതവ്യയം നടത്തുകയോ, പിശുക്കിപ്പിടിക്കുകയോ ചെയ്യാതെ അതിനിടക്കുള്ള മിതമായ മാര്‍ഗം സ്വീകരിക്കുന്നവരുമാകുന്നു അവര്‍. (ഖുർആൻ:25/67)

7.നബി ﷺക്ക് അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടതിലും (ഖുർആൻ), അവിടുത്തേക്ക് മുമ്പ് അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ട വേദഗ്രന്ഥങ്ങളിലും വിശ്വസിക്കുക എന്നത് തഖ്‌വയുള്ളവരുടെ  വിശേഷണങ്ങളിൽ പെട്ടതാണ്.

8.പരലോകത്തിൽ ദൃഢമായി വിശ്വസിക്കുക എന്നത് തഖ്‌വയുള്ളവരുടെ വിശേഷണങ്ങളിൽ പെട്ടതാണ്.

9.പരലോകത്തിലുള്ള വിശ്വാസത്തിന്റെ പ്രാധാന്യം. പരലോകത്തിലുള്ള വിശ്വാസമാണ് സൽപ്രവർത്തനങ്ങൾക്ക് പ്രേരകമാകുന്നത്. അതുകൊണ്ടാണ് അല്ലാഹു തന്നിലുള്ള വിശ്വാസത്തെയും അന്ത്യദിനത്തിലുള്ള വിശ്വാസത്തെയും എപ്പോഴും ചേർത്തുപറയുന്നത്. എന്നാൽ പരലോകത്തിൽ വിശ്വസിക്കാത്തവന് സൽപ്രവർത്തനങ്ങൾ ചെയ്യാൻ തക്ക പ്രേരണയൊന്നുമില്ല; അവൻ തന്റെ ദുനിയാവിന് വേണ്ടി മാത്രമാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നത്. തന്റെ ഭൗതിക നേട്ടത്തിന് നല്ലതാണെന്ന് കാണുന്നിടത്തോളം അവൻ അതിക്രമം കാണിക്കുന്നു: ഉദാഹരണത്തിന് അവൻ മോഷണം നടത്തുന്നു, തന്റെ കാമവികാരങ്ങളിൽ മുഴുകുന്നു, കള്ളം പറയുന്നു, വഞ്ചന കാണിക്കുന്നു. കാരണം അവൻ പരലോകത്തിൽ വിശ്വസിക്കുന്നില്ല. അതിനാൽ പരലോകത്തിലുള്ള വിശ്വാസമാണ് യഥാർത്ഥത്തിൽ നന്മകൾ ചെയ്യാനുള്ള പ്രധാന പ്രേരകശക്തി.

10.അവരുടെ മാർഗ്ഗത്തിലെ നേർവഴിയും സുരക്ഷിതത്വവും; {അവരുടെ നാഥന്‍ കാണിച്ച നേര്‍വഴിയിലാകുന്നു അവര്‍}

11.അല്ലാഹുവിന്റെ ‘റുബൂബിയ്യത്ത്’ (പരിപാലനവും നിയന്ത്രണവും) രണ്ടുവിധത്തിലുണ്ട്: പൊതുവായതും (عامة), പ്രത്യേകമായതും (خاصة). ഫിർഔന്റെ മന്ത്രവാദികളുടെ പ്രസ്താവന വിവരിക്കുന്ന അല്ലാഹുവിന്റെ ഈ ആയത്തിൽ ഇവ രണ്ടും ഒന്നിച്ചുവന്നിട്ടുണ്ട്:

قَالُوٓا۟ ءَامَنَّا بِرَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ‎﴿١٢١﴾‏ رَبِّ مُوسَىٰ وَهَٰرُونَ ‎﴿١٢٢﴾

അവര്‍ പറഞ്ഞു: ലോകരക്ഷിതാവില്‍ ഞങ്ങളിതാ വിശ്വസിച്ചിരിക്കുന്നു.  മൂസായുടെയും ഹാറൂന്‍റെയും രക്ഷിതാവില്‍. (ഖുർആൻ:7/121-122)

12.മുത്തഖീങ്ങളുടെ അന്തിമ പരിണതി യഥാർത്ഥ വിജയമായിരിക്കും (الفلاح). അതാണ് അല്ലാഹു  പറഞ്ഞത്: {അവര്‍ തന്നെയാകുന്നു സാക്ഷാല്‍ വിജയികള്‍}

13.വിജയം (الفلاح) എന്നത് ഇവിടെ പരാമർശിച്ച ഗുണങ്ങൾ ഒത്തിണങ്ങുന്നതിനെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതാണ് എന്നത്. അതിനാൽ, ആ ഗുണങ്ങളിൽ ഏതെങ്കിലും ഒന്നിൽ കുറവുണ്ടായാൽ, ആ കുറവിന് അനുസൃതമായി അവന്റെ വിജയത്തിലും കുറവുണ്ടാകും. കാരണം അഹ്‌ലുസ്സുന്നത്തി വൽ ജമാഅത്തിന്റെ ശരിയായ വീക്ഷണമനുസരിച്ചും, ബുദ്ധിയും പ്രമാണങ്ങളും തെളിയിക്കുന്നത് അനുസരിച്ചും: ഈമാൻ (വിശ്വാസം) കൂടുകയും കുറയുകയും ഭാഗങ്ങളായി വിഭജിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യും എന്നതാണ്. അങ്ങനെയല്ലായിരുന്നുവെങ്കിൽ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ വ്യത്യസ്ത പദവികൾ  ഉണ്ടാകുമായിരുന്നില്ല.ഹദീസിൽ വന്നതുപോലെ അവിടെ ഉയർന്ന പദവികളുണ്ട്:

عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ ـ رضى الله عنه ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏”‏ إِنَّ أَهْلَ الْجَنَّةِ يَتَرَاءَيُونَ أَهْلَ الْغُرَفِ مِنْ فَوْقِهِمْ كَمَا يَتَرَاءَيُونَ الْكَوْكَبَ الدُّرِّيَّ الْغَابِرَ فِي الأُفُقِ مِنَ الْمَشْرِقِ أَوِ الْمَغْرِبِ، لِتَفَاضُلِ مَا بَيْنَهُمْ ‏”‏‏.‏ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ، تِلْكَ مَنَازِلُ الأَنْبِيَاءِ لاَ يَبْلُغُهَا غَيْرُهُمْ قَالَ ‏”‏ بَلَى وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ، رِجَالٌ آمَنُوا بِاللَّهِ وَصَدَّقُوا الْمُرْسَلِينَ ‏”‏‏.‏

അബൂ സഈദുൽ ഖുദ്‌രി رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ വിൽ നിന്ന് നിവേദനം: നബി ﷺ പറഞ്ഞു : ‘കിഴക്കോ പടിഞ്ഞാറോ ചക്രവാളത്തിൽ അസ്തമിക്കാൻ പോകുന്ന നക്ഷത്രങ്ങളെ നിങ്ങൾ കാണുന്ന പോലെ, സ്വർഗ്ഗവാസികൾ അവരുടെ മുകളിലുള്ള ‘മണിമന്ദിരങ്ങളിലുള്ളവരെ’ നോക്കിക്കാണും. അവർക്കിടയിലുള്ള പദവി വ്യത്യാസം കൊണ്ടാണത്‌. അവർ (സ്വഹാബികൾ) ചോദിച്ചു : ‘റസൂലേ, അത്‌ നബിമാർക്കുള്ള മന്ദിരങ്ങളല്ലേ അവിടെ. അവരല്ലാത്തവർ അവിടെ എത്തുമോ? നബി ﷺ പറഞ്ഞു: ‘എന്റെ ആത്മാവ്‌ ആരുടെ കയ്യിലാണോ അവൻ സത്യം, അല്ലാഹുവിൽ വിശ്വസിക്കുകയും ദൈവദൂതന്മാരെ സത്യപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്ത ചില ആളുകൾ എത്തും’.(ബുഖാരി :3256)

 

അവലംബം: كتاب تفسير العثيمين

 

www.kanzululoom.com