സ്വർഗാവകാശിയായ ഒരു സ്ത്രീയുടെ കഥ

بسم الله الرحمن الرحيم

ലോകരക്ഷിതാവായ അല്ലാഹുവിനാണ് സർവ്വസ്തുതിയും. പ്രവാചകന്മാരിൽ അന്ത്യദൂതനായ നമ്മുടെ നബി മുഹമ്മദ് മുസ്തഫയുടെയും, അവിടുത്തെ കുടുംബത്തിന്റെയും, അനുചരന്മാരുടെയും മേൽ അല്ലാഹുവിന്റെ രക്ഷയും സമാധാനവും സദാ വർഷിക്കുമാറാകട്ടെ.

السلام عليكم ورحمة الله وبركاته

അതിമഹത്തായ ഒരു ഗുണപാഠവും ചിന്തയും ഉൾക്കൊള്ളുന്ന അത്ഭുതകരമായ ഒരു കഥയാണിത്. സ്വർഗാവകാശിയായ ഒരു സ്ത്രീയുടെ കഥയാണത്.

ഇമാം ബുഖാരി رحمه الله യും മുസ്‌ലിം رحمه الله യും തങ്ങളുടെ സ്വഹീഹുകളിൽ ഉദ്ധരിക്കുന്നു:

عَنْ عَطَاءِ بْنِ أَبِي رَبَاحٍ قَالَ: قَالَ لِي ابْنُ عَبَّاسٍ: أَلَا أُرِيكَ امْرَأَةَ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ؟ قُلْتُ: بَلَى، قَالَ: هَذِهِ الْمَرْأَةُ السَّوْدَاءُ، أَتَتْ النَّبِيَّ ﷺ فَقَالَتْ: إِنِّي أُصْرَعُ وَإِنِّي أَتَكَشَّفُ فَادْعُ اللَّهَ لِي، قَالَ: «إِنْ شِئْتِ صَبَرْتِ وَلَكِ الْجَنَّةُ، وَإِنْ شِئْتِ دَعَوْتُ اللَّهَ أَنْ يُعَافِيَكِ»، فَقَالَتْ: أَصْبِرُ، فَقَالَتْ: إِنِّي أَتَكَشَّفُ فَادْعُ اللَّهَ لِي أَنْ لَا أَتَكَشَّفَ، فَدَعَا لَهَا.

അത്വാഅ് ബിൻ അബീ റബാഹ് رحمه الله പറയുന്നു: ഇബ്‌നു അബ്ബാസ് رضي الله عنه എന്നോട് പറഞ്ഞു: “സ്വർഗാവകാശിയായ ഒരു സ്ത്രീയെ ഞാൻ നിനക്ക് കാണിച്ചുതരട്ടെയോ?” ഞാൻ പറഞ്ഞു: “അതെ.” അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: “കറുത്ത നിറമുള്ള ഈ സ്ത്രീയാണത്. അവർ നബി ﷺ യുടെ അടുക്കൽ വന്നു പറഞ്ഞു: ‘എനിക്ക് അപസ്മാര രോഗം വരാറുണ്ട്, (ആ സമയത്ത്) എന്റെ ശരീരം വെളിവാകുകയും ചെയ്യുന്നു. അതിനാൽ എനിക്കുവേണ്ടി അല്ലാഹുവിനോട് പ്രാർത്ഥിച്ചാലും.’ നബിﷺ പറഞ്ഞു: ‘നീ ഉദ്ദേശിക്കുന്നുവെങ്കിൽ ക്ഷമിക്കുക, എങ്കിൽ നിനക്ക് സ്വർഗമുണ്ട്. അതല്ല, നീ ഉദ്ദേശിക്കുന്നുവെങ്കിൽ നിനക്ക് സൗഖ്യം ലഭിക്കാൻ ഞാൻ അല്ലാഹുവിനോട് പ്രാർത്ഥിക്കാം.’ അപ്പോൾ അവർ പറഞ്ഞു: ‘ഞാൻ ക്ഷമിച്ചുകൊള്ളാം.’ ശേഷം അവർ പറഞ്ഞു: ‘(രോഗം വരുമ്പോൾ) എന്റെ ശരീരം വെളിവാകുന്നുണ്ട്, അത് വെളിവാകാതിരിക്കാൻ അങ്ങ് അല്ലാഹുവിനോട് പ്രാർത്ഥിക്കണം.’ അങ്ങനെ നബി ﷺ അവർക്കുവേണ്ടി പ്രാർത്ഥിച്ചു.” [സ്വഹീഹുൽ ബുഖാരി: 5652, സ്വഹീഹു മുസ്‌ലിം: 2576]

ഈ മഹതിയുടെ കഥ നാം ഒന്ന് ചിന്തിച്ചു നോക്കുക. സത്യവിശ്വാസവും, ഹൃദയ നൈർമല്യവും, ദീനീബോധവും, ലജ്ജയും ഒത്തിണങ്ങിയ ഒരു സ്ത്രീയായിരുന്നു അവർ. അപസ്മാര രോഗം അവരെ വല്ലാതെ പ്രയാസപ്പെടുത്തുകയും അസ്വസ്ഥയാക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു. ആ പ്രയാസം നീങ്ങിക്കിട്ടാൻ അല്ലാഹുവിനോട് പ്രാർത്ഥിക്കണമെന്ന് ആവശ്യപ്പെട്ടാണ് അവർ നബി ﷺയുടെ അടുക്കൽ വന്നത്.

എന്നാൽ നബി ﷺ അവർക്ക് അതിനേക്കാൾ ഉത്തമമായ ഒരു കാര്യമാണ് നിർദ്ദേശിച്ചത്. അതായത്, ഈ കഷ്ടപ്പാടുകളിലും പരീക്ഷണങ്ങളിലും ക്ഷമ കൈക്കൊള്ളുകയാണെങ്കിൽ അതിനുള്ള പ്രതിഫലം സ്വർഗമായിരിക്കും എന്നതായിരുന്നു അത്. നബി ﷺയുടെ ഉറപ്പ് ലഭിച്ചപ്പോൾ, സ്വർഗാവകാശികളിൽ ഉൾപ്പെടുക എന്ന മഹത്തായ പദവി ലക്ഷ്യം വെച്ചുകൊണ്ട് അവർ ക്ഷമിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു.

എങ്കിലും, അപസ്മാരം ബാധിക്കുന്ന സമയത്ത് തന്റെ ശരീരം വെളിവാകുന്നു എന്നത് അവരെ വല്ലാതെ അലട്ടിയിരുന്നു. യഥാർത്ഥത്തിൽ രോഗാവസ്ഥയിലായതുകൊണ്ടും, സ്വന്തം ഇഷ്ടപ്രകാരമല്ലാതെ സംഭവിക്കുന്നതിനാലും, അവർ അക്കാര്യത്തിൽ കുറ്റക്കാരിയല്ല. എങ്കിൽ പോലും, അവരുടെ ലജ്ജാബോധത്തിന്റെ ആഴവും ഈമാനികമായ കരുത്തും ഹൃദയശുദ്ധിയും കാരണം ശരീരം വെളിവാകുന്നത് അവർക്ക് സഹിക്കാവുന്നതിലും അപ്പുറമായിരുന്നു.

അതിനാൽ അവർ പറഞ്ഞു: “എന്റെ ശരീരം വെളിവാകാതിരിക്കാൻ അങ്ങ് അല്ലാഹുവിനോട് പ്രാർത്ഥിക്കണം.” നബി ﷺ അവർക്കായി പ്രാർത്ഥിക്കുകയും, പിന്നീട് അവർക്ക് രോഗം വരുമ്പോൾ ശരീരം വെളിവാകാതിരിക്കുകയും ചെയ്തു.

അതെ, സൽസ്വഭാവങ്ങൾക്കും, മൂല്യങ്ങൾക്കും, ലജ്ജയെന്ന മഹത്തായ ഗുണത്തിനും, ഹൃദയവിശുദ്ധിക്കും ഉദാഹരണമായി പറയേണ്ടുന്ന മഹത്തായ ഒരു കഥയാണിത്. തന്റെ ശരീരം വെളിവാകുന്നത് – അതൊരു രോഗാവസ്ഥയിലായിട്ടു പോലും – അവരെ എത്രമാത്രം വേദനിപ്പിച്ചിരുന്നു എന്ന് നോക്കൂ.

എങ്കിൽ, യാതൊരു അസുഖവുമില്ലാതെ, സ്വന്തം ഇഷ്ടപ്രകാരവും തിരഞ്ഞെടുപ്പിലൂടെയും തന്റെ സൗന്ദര്യം പ്രദർശിപ്പിക്കുകയും, ശരീരം വെളിവാക്കുകയും ചെയ്യുന്ന സ്ത്രീകളുടെ അവസ്ഥ എന്തായിരിക്കും? അല്ലാഹുവിന്റെ വചനങ്ങൾ കേൾക്കുകയും, നബി ﷺ യുടെ ഹദീസുകൾ അറിയുകയും, സൗന്ദര്യം പ്രദർശിപ്പിക്കുന്നതിനെതിരെയും (തബറൂജ്) മറയില്ലാതെ നടക്കുന്നതിനെതിരെയും (സുഫൂർ) വന്നിട്ടുള്ള താക്കീതുകൾ കേട്ടിട്ടും അതൊന്നും ഗൗനിക്കാത്തവരുടെ കാര്യം എന്താണ്?

സ്വർഗാവകാശിയായ ആ സ്ത്രീയുടെ ശരീരം വെളിവായത് അപസ്മാരം (صرع – സർഅ്) എന്ന രോഗം മൂലമായിരുന്നു. അത് അവർ തീർത്തും വെറുത്തിരുന്നു. എന്നാൽ, ഇന്ന് ഒട്ടനവധി സ്ത്രീകളിൽ കാണപ്പെടുന്ന വസ്ത്രധാരണ രീതികളും ശരീരപ്രദർശനവും മറ്റൊരു തരം ‘അപസ്മാരം’ ബാധിച്ചതുകൊണ്ടാണ്. അതിൽ അവർക്ക് യാതൊരു ഒഴികഴിവും അല്ലാഹുവിന്റെ അടുക്കലില്ല.

ഇച്ഛകളുടെ അപസ്മാരം (صرع الشهوات)

ഈമാനിന്റെ ദൗർബല്യവും, ദീനിനെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവില്ലായ്മയും, ലജ്ജയില്ലായ്മയും കാരണമുണ്ടാകുന്ന ‘ഇച്ഛകളുടെ അപസ്മാരം’ (صرع الشهوات) ആണത്. ദേഹേച്ഛകളുടെയും ഭൗതിക സുഖങ്ങളുടെയും അടിമകളായി, അല്ലാഹുവിന്റെ തൃപ്തിയാണോ അതോ കോപമാണോ താൻ സമ്പാദിക്കുന്നത് എന്ന് ചിന്തിക്കാത്ത അവസ്ഥ.

ഫിത്‌നകൾ (കുഴപ്പങ്ങൾ) പെരുകുകയും, വികാരങ്ങളെ ഉണർത്തുന്ന സാഹചര്യങ്ങൾ വർദ്ധിക്കുകയും ചെയ്ത ഇക്കാലത്ത് ഈ ‘അപസ്മാരം’ വർദ്ധിച്ചുവരുന്നു. ആധുനിക മാധ്യമങ്ങളിലൂടെയും, തിന്മയിലേക്ക് ക്ഷണിക്കുന്നവരുടെ ചാനലുകളിലൂടെയും, മ്ലേച്ഛമായ വെബ്സൈറ്റുകളിലൂടെയും ജനങ്ങളെ ദേഹേച്ഛകളുടെ അപസ്മാരത്തിലേക്ക് തള്ളിയിടാൻ ലക്ഷ്യം വെക്കുന്ന തിന്മയുടെ വാക്താക്കൾ ധാരാളമാണ്. ആളുകളെ പാപങ്ങളുടെ അടിമകളാക്കുക എന്നതല്ലാതെ മറ്റൊരു ലക്ഷ്യവും അവർക്കില്ല. അങ്ങനെ പരീക്ഷണങ്ങൾ വലുതാവുകയും കാര്യങ്ങൾ ഗുരുതരമാവുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നു.

ഇമാം ഇബ്‌നുൽ ഖയ്യിം رحمه الله തന്റെ വിഖ്യാതമായ ‘സാദുൽ മആദ്’ എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ ഇത്തരം അപസ്മാരത്തെക്കുറിച്ചും അത് ജനങ്ങളെ എങ്ങനെ ബാധിക്കുന്നുവെന്നതിനെക്കുറിച്ചും വിശദീകരിക്കുന്നുണ്ട്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ കാലഘട്ടത്തിലെ ജനങ്ങളുടെ അവസ്ഥയെക്കുറിച്ചാണ് അദ്ദേഹം പറയുന്നത്. എങ്കിൽ, ഫിത്‌നകൾ ആർത്തിരമ്പുന്ന ഈ പിൽക്കാലഘട്ടത്തിൽ അദ്ദേഹം ജനങ്ങളെ കണ്ടിരുന്നെങ്കിൽ എന്താകുമായിരുന്നു അവസ്ഥ?

ഇമാം ഇബ്‌നുൽ ഖയ്യിം رحمه الله പറയുന്നു: “ദുഷ്ടാത്മാക്കൾ (പിശാചുക്കൾ) മനുഷ്യരുടെ മേൽ ആധിപത്യം സ്ഥാപിക്കുന്നത് പലപ്പോഴും അവരുടെ ദീനിന്റെ കുറവ് കൊണ്ടും, സത്യവിശ്വാസപരമായ കോട്ടകളും നബിചര്യയിൽ വന്ന ദിക്റുകളും ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ട് ഹൃദയങ്ങൾ ശൂന്യമായതുകൊണ്ടുമാണ്. ആയുധമില്ലാത്ത, ചിലപ്പോൾ നഗ്നനായ ഒരാളെയാണ് പിശാച് കണ്ടുമുട്ടുന്നത്. അപ്പോൾ അവൻ മനുഷ്യനെ എളുപ്പത്തിൽ കീഴ്പ്പെടുത്തുന്നു.

കണ്ണിൽ നിന്നുള്ള മറ നീക്കപ്പെട്ടാൽ, ഭൂരിഭാഗം മനുഷ്യരും പിശാചുക്കളാകുന്ന ദുഷ്ടാത്മാക്കളുടെ അപസ്മാരം ബാധിച്ചവരാണെന്ന് നിനക്ക് കാണാം. പിശാച് അവരെ താൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നിടത്തേക്ക് നയിക്കുന്നു. അവനെ എതിർക്കാനോ തടുക്കാനോ അവർക്ക് സാധിക്കുന്നില്ല. ഏറ്റവും വലിയ അപസ്മാരം ബാധിച്ചവരാണവർ. മരണം വന്നെത്തുമ്പോൾ മാത്രമേ അവർക്ക് ബോധം തെളിയുകയുള്ളൂ. അപ്പോഴാണ് താൻ യഥാർത്ഥത്തിൽ അപസ്മാര രോഗിയായിരുന്നുവെന്ന് അവർ തിരിച്ചറിയുന്നത്. അല്ലാഹുവിലാണ് നാം സഹായം തേടേണ്ടത്.

പ്രവാചകന്മാർ കൊണ്ടുവന്ന സന്ദേശങ്ങളിൽ വിശ്വസിക്കുകയും ശരിയായ ബുദ്ധി ഉപയോഗപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുക എന്നതാണ് ഇതിനുള്ള ചികിത്സ. സ്വർഗവും നരകവും കൺമുന്നിലും ഹൃദയത്തിലും ഉണ്ടായിരിക്കുക. ഭൗതികവാദികളുടെ അന്ത്യം എന്തായിരുന്നുവെന്നും, അല്ലാഹുവിന്റെ ശിക്ഷകൾ അവരുടെ മേൽ എങ്ങനെ വർഷിച്ചു എന്നും ഓർക്കുക. അവർ ബോധം തെളിയാത്ത അപസ്മാര രോഗികളെപ്പോലെയാണ്. എത്ര കഠിനമാണ് ആ രോഗം! അല്ലാഹു ഒരു അടിമയ്ക്ക് നന്മ ഉദ്ദേശിച്ചാൽ ഈ അപസ്മാരത്തിൽ നിന്ന് അവനെ ഉണർത്തുന്നു. അപ്പോൾ അവൻ തനിക്ക് ചുറ്റുമുള്ള ഭൗതികവാദികളെ നോക്കുന്നു; അവരിൽ പലരും ഭ്രാന്ത് ബാധിച്ചവരെപ്പോലെയാണ്. ചിലർക്ക് വല്ലപ്പോഴും ബോധം വരുന്നു, വീണ്ടും ഭ്രാന്തിലേക്ക് മടങ്ങുന്നു.

അല്ലാഹുവിന്റെ വചനങ്ങളിൽ നിന്നും പ്രവാചകചര്യയിൽ നിന്നും അകന്നവർ ഇത്തരം വിപത്തുകൾക്ക് ഇരകളായിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.” (അവലംബം: സാദുൽ മആദ് 4/63)

ഇമാം ഇബ്‌നുൽ ഖയ്യിം رحمه الله ഇത് പറഞ്ഞത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ കാലഘട്ടത്തെക്കുറിച്ചാണ്. എന്നാൽ ഇന്ന്, ഈമാനിനെ പിഴുതെറിയുന്ന, ധാർമ്മികതയെ തകർക്കുന്ന, ലജ്ജയെ ഇല്ലാതാക്കുന്ന എത്രയെത്ര ഫിത്‌നകളാണ് ഉണ്ടായിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്! അല്ലാഹുവിന്റെ ശരീഅത്തും നബി ﷺയുടെ ചര്യയും മുറുകെ പിടിക്കാത്തവർ ഈ വിപത്തുകൾക്ക് ഇരകളായിത്തീരുന്നു.

സത്യവിശ്വാസിനിയായ സ്ത്രീയോട്…

ഹേ, സത്യവിശ്വാസിനി… നബി ﷺയോട് സംസാരിച്ച, കറുത്ത വർണ്ണക്കാരിയായ, എന്നാൽ ഈമാനികമായ തിളക്കമുള്ള ആ മഹതിയുടെ ജീവിതം നീ ഒന്ന് ചിന്തിച്ചു നോക്കൂ. രോഗാവസ്ഥയിലും അവർ പറഞ്ഞു: “എന്റെ ശരീരം വെളിവാകുന്നു, അല്ലാഹുവോട് എനിക്കായി പ്രാർത്ഥിച്ചാലും.” രോഗം കാരണം അറിയാതെ വെളിവാകുന്നതിനെപ്പോലും അവർ ഭയപ്പെട്ടിരുന്നുവെങ്കിൽ, ഇന്നത്തെ നിന്റെ അവസ്ഥ എന്താണ്?

നിന്റെ ഈമാനിനെയും ലജ്ജയെയും വഞ്ചിച്ചതെന്താണ്? നിന്നെ ഇത്രയധികം അധപ്പതനത്തിലേക്ക് തള്ളിയിട്ടത് എന്താണ്?

ചില സ്ത്രീകൾ വ്യാജമായ സംസ്കാരങ്ങളിലും പുരോഗമന വാദങ്ങളിലും ആകൃഷ്ടരായി വലിയ തോൽവി ഏറ്റുവാങ്ങിയിരിക്കുന്നു. തങ്ങൾ ആരാധിക്കുന്ന സംസ്കാരങ്ങളുടെ മോശമായ വശങ്ങളെയും നിസ്സാരമായ കാര്യങ്ങളെയും അവർ അനുകരിക്കുന്നു. അങ്ങനെ അവർ സ്വന്തം ആത്മാവിനോട് വലിയ ക്രൂരത കാണിക്കുന്നു.

ഇസ്‌ലാമിക ചരിത്രത്തിലോ, സ്വഹാബി വനിതകളുടെയോ സച്ചരിതരായ മുൻഗാമികളുടെയോ ജീവിതത്തിലോ കേട്ടുകേൾവിയില്ലാത്ത വിധം നഗ്നതാ പ്രദർശനവും അച്ചടക്കമില്ലായ്മയും മുസ്‌ലിം നാടുകളിൽ പോലും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു. മാറുന്ന കാലത്ത് സ്ത്രീകൾ ഈമാനും ലജ്ജയും മറന്ന് ശരീര ഭാഗങ്ങൾ പ്രദർശിപ്പിക്കാൻ മടിക്കുന്നില്ല. ചിലർ മാറിടം വെളിവാക്കുന്നു, മറ്റു ചിലർ കഴുത്ത് വെളിവാക്കുന്നു, മുടി അഴിച്ചിടുന്നു, മറ്റു ചിലർ കണങ്കാലുകളും തുടകളും പ്രദർശിപ്പിക്കുന്നു. അല്ലാഹുവിനെക്കുറിച്ചുള്ള ഭയമോ ലജ്ജയോ ഇല്ലാതെയാണ് ഇതെല്ലാം ചെയ്യുന്നത്.

ഇക്കൂട്ടർ അല്ലാഹുവിന്റെ മുന്നിൽ നിൽക്കേണ്ടി വരുന്ന ദിവസത്തെക്കുറിച്ച് ഓർക്കുന്നില്ലേ? തങ്ങൾ പ്രവർത്തിച്ച ഓരോ തിന്മയ്ക്കും കണക്കു പറയേണ്ടി വരുമെന്ന് അവർ ചിന്തിക്കുന്നില്ലേ?

എല്ലാ മുസ്‌ലിം സമുദായവും, ഓരോ സത്യവിശ്വാസിനിയായ സ്ത്രീയും അല്ലാഹുവിനെ സൂക്ഷിക്കട്ടെ. ലോകരക്ഷിതാവായ അല്ലാഹുവിന്റെ മുമ്പിൽ നിൽക്കേണ്ടി വരുമെന്നും, തങ്ങളുടെ ലജ്ജയെക്കുറിച്ചും, വസ്ത്രധാരണത്തെക്കുറിച്ചും, അല്ലാഹുവിന്റെ കിതാബിലും നബി ﷺയുടെ സുന്നത്തിലും വന്ന കൽപ്പിക്കലുകളെക്കുറിച്ചും ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടുമെന്നും അവർ ഓർക്കട്ടെ.

ഒരു സ്ത്രീയെ ഉറ്റുനോക്കുന്നത് അസ്വാഭാവികമായിരുന്ന ഒരു കാലമുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ ഇന്ന്, ‘അപസ്മാരം’ (സൗന്ദര്യ പ്രദർശനത്തിനുള്ള ഭ്രാന്ത്) വ്യാപകമായപ്പോൾ, അത് സ്വാഭാവികമായി മാറിയിരിക്കുന്നു. മറയോടെയും ലജ്ജയോടെയും നടക്കുന്നവരെ അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കുന്ന അവസ്ഥയിലേക്ക് കാര്യങ്ങൾ എത്തിയിരിക്കുന്നു.

അതിനാൽ, ഓരോ സ്ത്രീയും സ്വയം തിരുത്താനും, ഈ ‘അപസ്മാരത്തിൽ’ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാനും തയ്യാറാകേണ്ടതുണ്ട്. തനിക്ക് ചാരിത്യ്രവും, ലജ്ജയും, മറയും നൽകി അനുഗ്രഹിക്കാൻ നാഥനായ അല്ലാഹുവിനോട് പ്രാർത്ഥിക്കുക. സ്വന്തം ഈമാൻ സംരക്ഷിക്കാനും ലജ്ജ കാത്തുസൂക്ഷിക്കാനും ദൃഢമായ തീരുമാനമെടുക്കുക. തൗഫീഖ് അല്ലാഹുവിന്റെ പക്കൽ മാത്രമാണ്.

അല്ലാഹു നമ്മെയും നമ്മുടെ സ്ത്രീകളെയും സന്മാർഗത്തിൽ ഉറപ്പിച്ചു നിർത്തട്ടെ. ആമീൻ.

 

ശൈഖ് അബ്ദുർറസാഖ് ബിൻ അബ്ദുൽ മുഹ്സിൻ അൽ-ബദർ حَفِظَهُ اللَّهُ

 

www.kanzululoom.com

 

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *